Een zeilreis rond de wereld
Adam en Olivia zeilen de wereld rond op hun drijvende huis - een Rival 41.
Bekijk het op de interactieve kaart · Flybyfilms
Hoofdstukken
- Guernsey naar de Canarische Eilanden · 95 pebbls
- Canarische Eilanden naar het Caribisch gebied · 89 pebbls
- Zeiltocht van Panama naar Frans-Polynesië · 58 pebbls
- Frans-Polynesië naar Fiji · 12 pebbls
De flybyfilms van deze reis
- Guernsey naar de Canarische Eilanden · 4 383 km
- Canarische Eilanden naar het Caribisch gebied · 11 716 km
- Zeiltocht van Panama naar Frans-Polynesië · 11 868 km
- Frans-Polynesië naar Fiji · 6 397 km
Guernsey naar de Canarische Eilanden
Na bijna twee jaar voorbereiding vertrekken we eindelijk van huis! De komende maanden zeilen we langs de noordkust van Frankrijk, Spanje, Portugal en de Canarische Eilanden.
Jersey verkennen
Er staat nog steeds een stevige wind door het kanaal, dus we besloten om nog een paar dagen op Jersey door te brengen.
Ochtend!
Meerdaagse zeiltochten met z'n tweeën zijn iets wat we liever vermijden, omdat je met ons wachtschema niet veel slaap krijgt... En dan moeten we ook nog eens binnen een diepte van 20 meter blijven om orka's te ontwijken die aan ons roer bijten. Dat maakt het allemaal nog een stuk ingewikkelder, met krabbenvallen, ander scheepvaartverkeer en land om te ontwijken! Maar de koffie 's ochtends smaakt daardoor wel extra lekker!
De bergen verkennen
We liggen nu veilig aangemeerd in een jachthaven voor een paar dagen, dus we benutten onze tijd optimaal en gaan op ontdekkingstocht! Vandaag zijn we de bergen in gefietst en hebben we een prachtige rivier en een paar grotten gevonden!
Straatvoedselfestival
Het heeft de afgelopen dagen behoorlijk geregend, maar we zijn er toch in geslaagd om tussen de stortbuien door naar het streetfoodfestival te gaan. Er waren ontzettend veel kraampjes, livemuziek en bier!
Sun And Wind!
Vandaag was het een heerlijk ontspannen zeiltocht! Goede wind, geen deining en zon! De wind is nu iets gaan liggen, maar we hebben geen haast en het is windstil, dus we genieten van het rustige zeilen, lezen en zonnebaden!
Nieuwe bemanning
Tijdens onze reis naar het zuiden voegen onze twee nieuwe bemanningsleden, Ben en Charlotte, zich bij ons. We verkennen de omgeving een paar dagen voordat we de Portugese kust proberen af te dalen.
36 uur later
We varen nu al 36 uur. We hopen Lissabon in de vroege ochtenduren te passeren om de ergste windstoten te ontlopen. Er is veel wind geweest, weinig wind, zon, stortbuien en dolfijnen!
Leven op zee
Een paar foto's van onze overtocht van Porto naar de Canarische Eilanden. We hadden windkracht 0 tot 45 knopen. Regen en zon. Kalme zee en ruwe zee.
Leven op Mars!
Na 8 dagen op zee deze kale, kleine vulkanische eilanden te hebben verkend, was het een ongelooflijke ervaring. Surfen, freediven en ontspannen!
Bergen en zonsondergang
We hebben een auto gehuurd voor een paar dagen om boodschappen te doen en wat klusjes op te knappen. We hebben onszelf ook getrakteerd op een dagje in de bergen om te genieten van een adembenemende zonsondergang vanaf het hoogste punt van Gran Canaria.
Canarische Eilanden naar het Caribisch gebied
We verlaten de Canarische Eilanden, klaar voor Nanuka's eerste Atlantische oversteek!
5 dagen later
We hebben een heerlijke eerste vijf dagen van onze overtocht gehad met constante wind en relatief kalme zee (voor zover je dat midden op de Atlantische Oceaan kunt verwachten!). De komende dagen krijgen we wat meer wind, die zich aanpast aan een groter weersysteem. Dat betekent snel zeilen, maar ook flinke schommelingen 's nachts!
Tobago verlaten
We hebben nu in totaal twee maanden op Tobago doorgebracht, maar het is tijd om onze reis westwaarts voort te zetten. Met verse vis die elke ochtend aan boord wordt gebracht, vriendelijke mensen en een van de beste snorkelplekken die we in het Caribisch gebied hebben gezien, zullen we dit kleine dorpje in het noorden van Tobago zeker missen. Het wordt onze eerste nachtelijke zeiltocht met z'n tweeën sinds de Golf van Biskaje!
Scheepswerf van Aruba
Een maand en een kwartier op de Varadero Boat Yard.
De belangrijkste klussen waren:
- Het koperen laagje van de romp schuren en primer en antifouling aanbrengen
- De cockpit opnieuw schilderen
- De dekken opnieuw schilderen
- De motor onderhouden
Natuurlijk kwamen we tijdens ons verblijf ook andere problemen tegen… waaronder asfalteen in onze dieseltanks, waar Ads zo'n 3 dagen over deed om het eruit te schrapen!
Onze dagen bestonden uit online werken, klusjes aan de boot en bezoekjes aan Kooymans (bouwmarkt) en Budget Marine (scheepsbenodigdheden).
Gelukkig was er een restaurant in de jachthaven, dus konden we af en toe even ontspannen met een biertje en een lekkere portie fish and chips!
Aruba naar Panama | Dag 2
We ronden net Cabo de Vela. Een van de meest voedzame kapen ter wereld om rond te zeilen. Er heersen extreem complexe weersystemen rond de kaap, waardoor zeilen een stuk uitdagender is. Onverwachte mini-systemen brengen regelmatig zware regen, onweer en harde wind met zich mee. Over het algemeen geldt dat je, ongeacht wat de voorspelling aangeeft, 15-20 knopen extra moet optellen voor het gebied rond de kaap. Dat maakt van een mooie 15 knopen een niet zo prettige 35 knopen!
Desondanks hebben we een prima nacht gehad. We hebben windkracht 28-30 knopen gezien, maar meestal met de wind mee en met de bliksem op enige afstand.
Gisteren hebben we een nieuw bemanningslid verwelkomd, die vanochtend nog steeds geniet van de gratis rit!
Aruba naar Panama | Dag 3
Met een steeds veranderende weersvoorspelling worden beslissingen er niet makkelijker op. Onze plannen om rechtstreeks naar Panama te zeilen werden vandaag in twijfel getrokken, omdat het einde van de week er onstabiel uitziet met wijdverspreide onweersbuien. We besloten alle opties te onderzoeken en contact op te nemen met de jachthaven in Colombia om te achterhalen welke complicaties er zouden ontstaan als we met Panama in plaats van Colombia op ons formulier zouden aankomen. Het bleek ingewikkeld en mogelijk zelfs duurder!
Daarom hebben we besloten om noordwaarts te blijven varen, weg van het ergste weer. Hoewel de voorspelling wijdverspreide onweersbuien aangeeft, is de Kaapindex erg laag, wat betekent dat de stormen waarschijnlijk minder intens en frequent zullen zijn. De komende dagen zullen het uitwijzen! Afgezien van een dag vol beslissingen, is het zeilen goed verlopen. We hebben gemiddeld meer dan 6 knopen gevaren en de zee is rustiger geworden nu we Cabo de Vela achter ons laten.
Aruba naar Panama | Dag 5
Wederom een dag met zeer weinig wind. De zee is spiegelglad en we varen langzaam vooruit met 2-3 knopen. We ontwijken nog steeds onweersbuien. Het lijkt erop dat de voorspellingen voor onweersbuien nogal onnauwkeurig kunnen zijn. We hadden een paar rukwinden aan het begin van de dag, gevolgd door een zonnige middag. Een vogel vergezelde ons een paar uur, wat altijd leuk is!
De wind begint nu aan te trekken, we varen nu met 5 knopen op een ruime koers met een windstille wind. Nog een paar uur westwaarts varen en zodra de voorspelde stormen ten zuiden van ons zijn verdwenen, zullen we verder naar het zuiden koersen.
Aruba naar Panama | Dag 6
We zetten de motor niet vaak aan op de Nanuka. Sterker nog, ik kan de uren dat we sinds ons vertrek uit Europa op de motor hebben gevaren op mijn vingers tellen. Maar we zijn blijkbaar in een stuk zee terechtgekomen waar het een paar dagen windstil is geweest, terwijl er voor ons een constante windkracht 4-5 staat voor de komende dagen. Dus we hebben de afgelopen 10 uur op de motor gevaren... maar nog steeds geen wind!
De zee is nu spiegelglad, zonder deining. We kregen weer een vogel op bezoek en Liv heeft haar haaknaald weer tevoorschijn gehaald! Hopelijk komt er de komende uren wat wind, zodat we de motor uit kunnen zetten en richting het zuiden kunnen varen.
Aruba naar Panama | Dag 8
Wederom een erg rustige dag met weinig tot geen wind. De motor werd na 22 uur uitgezet. De wind trok aan, genoeg om de zeilen te vullen, en we dobberden met 2 knopen voort.
Eerst probeerden we buien te vermijden, nu kijken we er juist naar uit in de hoop op een windvlaag van 20 minuten. Liv bakte 's middags koekjes, die erg in de smaak vielen, en we aten roerbakgerechten.
Het weer is weer onstabiel met bijna constant een bliksemflits aan de horizon. Gelukkig hebben we tot nu toe geen directe blikseminslagen gehad!
Bocas del Toro | Het verkennen van de jungle
Na een welverdiende nachtrust hebben we de meeste incheckformaliteiten afgehandeld en zijn we naar een van de kleine eilandjes in de archipel gegaan om de omgeving te verkennen. Tijdens onze wandeling over het eilandje ontdekten we dichte jungle en verlaten stranden, een groot contrast met onze tijd op Aruba! We gaan nu naar de mangrovebossen om even te ontsnappen aan de drukte van de stad.
Bocas del Toro | Surfen, werken, ontspannen
De afgelopen dagen bestonden uit een heerlijke mix van surfen, werken en ontspannen... in die volgorde! Elke dag vonden we de perfecte routine: 's ochtends vroeg surfen, dan werken en vervolgens nog een surfsessie, waarna we heerlijk konden relaxen.
De deining is nu een paar dagen wat minder en Liv wil dolgraag gaan snorkelen nu het water wat helderder is geworden. We gaan dus naar het noorden van de archipel op zoek naar helder water en jungle!
Zeiltocht van Panama naar Frans-Polynesië
We laten de Atlantische Oceaan achter ons en zetten koers naar de Stille Oceaan! Met 4000 mijl aan openwaterzeilen voor de boeg, zijn we benieuwd wat de komende maanden ons zullen brengen!
Zeilen op de Stille Oceaan | Haaien en een zonsverduistering
We zijn nu drie dagen onderweg op onze oversteek van de Stille Oceaan. De eerste twee dagen hadden we fantastische wind en een gunstige stroming in de rug, wat zorgde voor heerlijk zeilen. Maar nu... terwijl ik hier zit te kijken naar een zonsverduistering (zie de wazige foto!), is het twee uur 's nachts, met windstoten van 5 knopen, en wat eerst een stroming was die ons voortduwde, draait langzaam om in een tegenstroom. De komende drie dagen zien er grotendeels hetzelfde uit. Geen wind en een ongunstige stroming!
We hebben de eerste paar dagen ook een groep haaien achter ons aan gehad, waardoor vissen in de buurt onmogelijk was, maar wel geweldig om te zien!
Zeilen op de Stille Oceaan | Rustige Dagen
Terwijl we door de ITCZ varen, vorderen we erg langzaam. We hebben een mix van windstilte, zeer lichte wind en harde wind wanneer er af en toe een rukwind overtrekt.
In het begin was het echt heerlijk. De zee was kalm, waardoor zelfs het kleinste briesje onze zeilen vulde. De zee is nu echter wat onrustiger geworden, wat zorgt voor oncomfortabel zeilen met klapperende zeilen die moeite hebben om hun eigen gewicht te dragen. We hebben nog ongeveer 209 zeemijl te gaan voordat we de stabiele passaatwinden bereiken. Het zal zeker als een mijlpaal voelen wanneer we de ITCZ eindelijk verlaten.
De perfecte golf | Surfen op de Tuamotus
Als je dit leest in de hoop de locatie van deze golf te vinden, dan heb je het mis! De golf bevindt zich in de Tuamotu-eilanden... maar daar zeg ik verder niets over!
Deze plek is onwerkelijk. Perfecte barrelgolven met heel weinig surfers... een paradijs op aarde! We hebben er een paar dagen gesurft, meerdere sessies per dag. Elke keer dat we met onze bijboot naar de line-up voeren, was de golf verbluffend. Een deining die duizenden kilometers heeft afgelegd, komt uit duizenden meters diep water op deze atolpassage en komt perfect tot zijn recht op 200 meter afstand van het koraalrif.
Een paar dagen hebben we gesurft met onze vrienden op Open Range en een andere Australische surfer. Maar zoals altijd liepen onze plannen uiteen en we zwaaiden ze uit toen ze de passage uit voeren en terug de oceaan op gingen. Je hoopt niet vaak op meer mensen in de line-up, maar er is iets eenzaams aan surfen op een superondiep koraalrif met een hoop haaien in de buurt! Misschien is dat geen slecht probleem om te hebben?
Apataki | Verankerd in de stad
Na afscheid te hebben genomen van de boten waarmee we hadden gevaren, hadden we gemengde gevoelens. We waren enthousiast om nieuwe plekken te ontdekken, maar tegelijkertijd verdrietig om afscheid te nemen van onze nieuwe vrienden. Toen we de doorgang naderden, zagen we een bekende boot op de AIS. Met open koers werden we naar de steiger getrokken na een zware zeiltocht in onvoorspelbare wind. Dit was een geweldige verrassing en we keken uit naar nog een paar dagen met goed gezelschap!
We hadden gehoord van een aanlegplaats in het kleine poeltje net buiten de stad, en met open koers bevestigden we ons vermoeden. Toen we dichterbij kwamen, zagen we de smalle doorgang die naar het poeltje leidde, met aan beide kanten een ondiep rif. De stroming van 1-2 knopen die uit het atol kwam, maakte het er niet makkelijker op. We gaven gas en stuurden Nanuka de smalle doorgang in, waarbij we het rif maar net misten. Eenmaal binnen verbeterde de situatie niet veel; de ruimte was krap en door de hoek van de wind kwam er niet meer dan één tot twee meter water achter ons voordat we op het rif terechtkwamen. De druk was hoog om de boei binnen te halen en stevig vast te leggen om te voorkomen dat de Nanuka-boei vast zou komen te zitten! Na een mislukte poging omdat de boei te groot was voor onze boothaak, lukte het ons uiteindelijk om de boei binnen te halen en vast te leggen. Na onze gebruikelijke controles zetten we de motor uit, bewonderden we de immense schoonheid van het gebied en ontspanden we op wat ongetwijfeld een van de mooiste boeien was waar we ooit hebben gelegen.
We hebben alles uit het water gehaald!
Het zijn een paar hectische weken geweest! We twijfelden al een paar weken of we een paar maanden naar huis zouden gaan. We wilden eigenlijk niet vliegen, en daar zijn we allebei erg stellig over, zeker na onze bezoeken aan plekken die zo zwaar getroffen zijn door de gevolgen van klimaatverandering. Maar door verschillende gebeurtenissen thuis vonden we dat het tijd was om de knoop door te hakken en een beetje hypocriet te zijn!
Dit betekende dat we de boot uit het water moesten halen... iets waar we niet echt naar uitkeken vanwege de lange lijst met klusjes die daarbij horen en de doorgaans erg oncomfortabele leefomstandigheden op de scheepswerven.
Desondanks verliep het uit het water halen erg soepel en de Apataki-werf is zonder twijfel de meest pittoreske werf waar we ooit zijn geweest!
Lange zandstranden, een lekker briesje en kristalhelder water zorgden voor een heerlijke tijd, terwijl we ons voorbereidden om de boot een paar maanden achter te laten!
En nu... proberen we onze lange reis naar huis te organiseren!
Zeilen langs de Tuamotu-eilanden | Terug voor anker
De eerste paar dagen voor anker waren erg ontspannen, afgewisseld met een paar onverwachte klusjes aan de boot! We maakten een rondtrip van 10 zeemijl met de bijboot voor onze wekelijkse boodschappen. We waren de prijzen en de beschikbaarheid van eten hier een beetje vergeten... we zullen de komende maanden weer moeten wennen aan zeer eenvoudige maaltijden! Naast ontspannen, enorme bedragen uitgeven in de supermarkt en de eindeloze klusjes aan de boot, hebben we elke dag ook een paar uur kunnen snorkelen, wat zoals altijd in de Tuamotu-eilanden fantastisch was. Haaien, roggen en heel veel vissen. Het was even wennen om me op mijn gemak te voelen tussen zoveel haaien, maar tot het harpoengeweer tevoorschijn komt, lijken ze allemaal relaxed en vriendelijk!
Zeilen door de Tuamotu-eilanden | Een storm op komst
We volgen al meer dan een week een depressie die vanuit het noorden komt. Gisteren verlieten we onze ankerplaats in het zuiden om een paar potentiële plekken te bekijken die we op Google Maps hadden opgezocht. Het kan lastig zijn om goede ankerplaatsen te vinden in deze atollen, omdat de kaarten vaak helemaal niet kloppen, het water diep is en er weinig open zandvlaktes zijn, aangezien alles bedekt is met bombies (grote koraalformaties).
Na een zeiltocht van vier uur in stortregens kwamen we aan in het noordwesten van het atol. Na een paar pogingen waren we tevreden met de ankerplaats, verscholen achter een klein stukje land en rif. Normaal gesproken duiken we naar het anker om te controleren of het goed in het zand zit, maar door de hevige regen is het water vandaag een beetje troebel en we zijn ons maar al te bewust van het aantal haaien in het water... dus hopelijk wordt het zicht later beter. Voor nu wachten we rustig af en maken we ons klaar voor de harde wind van dinsdag.
Zeilen met Aratika | Haaien en stranddagen
Na een paar dagen aangemeerd te hebben gelegen bij de doorgang, verplaatsten we ons 6 zeemijl naar het oosten van het atol. Met spiegelglad water, een heldere vaargeul (normaal gesproken moeten we koraalriffen ontwijken!) en een goede wind was de zeiltocht over het atol zo goed als perfect. Aan de andere kant lag er nog een boei waar we konden aanmeren, wat ons verblijf in Aratika nog aangenamer maakte.
We brachten een paar dagen door met ontspannen op het strand en snorkelen bij een van de meest bizarre afgronden die we tot nu toe zijn tegengekomen. Een verticale onderwaterklif die van ongeveer 8 meter naar 50 meter diepte afdaalt. Een beetje verontrustend, maar werkelijk adembenemend. De doorgang was ook de thuisbasis van tientallen rifhaaien die hun tijd doorbrachten met zwemmen tegen de stroming in op de bodem. Liv en ik zijn het er allebei over eens dat dit een van onze favoriete atollen tot nu toe is.
Zeilen op de Tuamotu-eilanden | Ahe
Na een heerlijke week in Aratika te hebben doorgebracht, zijn we met onze buddyboot, Isla, naar het noorden gevaren, naar Ahe. Het was een zeiltocht van een nacht, waarbij we te maken kregen met zeer onstuimig weer, wat het zeilen behoorlijk vermoeiend maakte. We kwamen bij het eerste licht aan en zetten koers naar het noorden van het atol om een paar dagen beschutting te zoeken tegen de wind.
Toen de wind was gaan liggen, vonden we een plek dichter bij de doorgang waar we besloten onze eigen ankerplaatsen te maken, omdat er een gebrek aan zand was. Hoewel het diep was, werkte ons systeem uitstekend en hebben we een paar heerlijke dagen gehad met vrijduiken, surfen en ontspannen met vrienden.
Een paar dagen later arriveerden onze Australische vrienden van Matahari met een grote hoeveelheid marlijn die ze tijdens de zeiltocht hadden gevangen. Dit was zeer welkom, aangezien onze voorraad slonk na bijna zes weken geen toegang te hebben gehad tot een winkel met een goede bevoorrading!
Zeilen op Moorea | Wandelen, surfen & lekkernijen!
Onze tijd op Moorea was erg ontspannen. Het leven hier draait om het oosten. We liggen voor anker naast een leuke rechtergolf, er zijn goede snorkelplekken in de buurt en als kers op de taart zijn er ook nog een paar heerlijke ijssalons en smoothiebarretjes! Het is zo'n plek waar we gerust een paar maanden zouden kunnen blijven. Er zijn fantastische wandelroutes in de buurt die een panoramisch uitzicht over het eiland bieden en zoals overal in Frans-Polynesië zijn de locals vriendelijk. Het is echter tijd om verder westwaarts te varen. Onze volgende zeiltocht is een overnachting naar Raiatea. De wind is zwak en we varen met de wind mee, dus het zou zomaar een paar hobbelige 24 uur kunnen worden!
Frans-Polynesië naar Fiji
We hebben Frans-Polynesië verlaten en vervolgen onze reis westwaarts richting Fiji.
Zeilen op Maupiti | Wandelingen en vrienden!
Na precies een jaar zijn we vertrokken uit Frans-Polynesië! Het was een werkelijk ongelooflijke plek en tot nu toe onze favoriete zeilbestemming van deze reis. Maupiti, een klein eiland ten westen van Bora Bora, was onze laatste kennismaking met de beschaving voordat we aan een zeiltocht van 1000 zeemijl westwaarts begonnen, die ons naar een klein eiland genaamd Niue bracht. We hebben daar een paar dagen genoten van wandelen, surfen en tijd doorbrengen met onze vrienden op Isla.
Zeilen op Maupiha'a
Het meest westelijke eiland van Frans-Polynesië is een klein atol in de stijl van de Tuamotu-eilanden, waar slechts drie mensen wonen. Het is een handige plek om te wachten op een gunstig weervenster voor de zeven dagen durende zeiltocht westwaarts, dwars door het 'gevaarlijke midden'.
We hadden wat proviand gekocht voor de familie die op het kleine eilandje woonde, dus kort na onze aankomst gingen we aan land om de cadeaus af te geven. De familie ontving ons met open armen. Gedurende twee weken deelden we vele maaltijden, krabvangsten en goede gesprekken met de drie bewoners.
Vlak voor vertrek deden we nog een laatste
controle van de tuigage en ontdekten we een scheur in een vrij cruciaal onderdeel! Samen met een paar vrienden hebben we een reparatie uitgevoerd, maar we vonden ook een onderdeel op Tahiti dat door een andere vriend naar het eiland kon worden gevaren. Dus namen we de moeilijke beslissing om veilig voor anker te blijven liggen bij het eiland, terwijl de rest van onze vriendenboten westwaarts verder voeren. We hebben echter wel genoten van een paar heerlijke dagen in alle rust, wachtend op ons deel.
De Nanuka is nu gerepareerd en klaar voor onze reis naar het westen, een zeiltocht van 900 zeemijl naar een verzonken atol!
Zeilen bij Aitutaki | Pitstop
Het middelste deel van de Stille Oceaan wordt 'Het Gevaarlijke Midden' genoemd en de afgelopen weken hebben we echt begrepen waarom. Onze vrienden werden getroffen door een weersysteem dat westwaarts trok en nu zijn wij aan de beurt! We waren sowieso van plan om langs de Cookeilanden te varen als mogelijke schuilplaats, omdat er maandag een weersysteem voorspeld was. Het systeem leek met elke update van de voorspelling in kracht toe te nemen. Met windstoten van 90 knopen was er geen reële mogelijkheid om door te varen, dus maakten we een U-bocht en zeilden we 6 uur terug naar de Cookeilanden, waar we 7 dagen zouden wachten op beter weer om onze reis westwaarts voort te zetten.
Toen we eenmaal buiten de smalle doorgang de 'haven' (jachthaven in aanbouw!) binnenvoeren, namen we via de radio contact op met de havenautoriteiten en vroegen we toestemming om binnen te varen. We konden de geur van vers eten, koffietentjes en kleine snacktentjes die ons al stonden op te wachten bijna ruiken! Helaas werd de toestemming niet verleend. Er lag een vrachtschip op 500 meter uit de kust dat de lading overlaadde op binnenvaartschepen die de goederen door het kanaal naar de haven vervoerden. Totdat deze operatie was voltooid, moesten we ook wachten. Tegen de tijd dat ze klaar waren, was de zon al ondergegaan, wat de toch al lastige doorgang nog uitdagender maakte!
Nadat we de doorgang hadden gepasseerd, werden we begroet door een paar zeilers die ons hielpen met aanmeren aan de modderbanken. Dat ging verrassend goed, gezien hoe weinig controle Nanuka heeft als ze achteruit vaart!
We hebben een heerlijke week gehad, beschut tegen het weer, de omgeving verkend en volop genoten van de koffiehuizen!
Varen door het gevaarlijke midden.
Na 7 heerlijke dagen verlieten we de Cookeilanden. Er was een klein beetje wind om verder westwaarts te varen, maar als we die kans niet hadden gegrepen, zouden we nog eens 7 dagen vast hebben gezeten, iets wat we om meerdere redenen wilden vermijden!
We wisten dat er een nieuw weersysteem aan de horizon aankwam, minder dreigend dan het vorige en nog een paar dagen verwijderd, dus er kon nog van alles veranderen.
De eerste 24 uur brachten we door met tegenwind van 20 knopen, iets waar Nanuka meer van geniet dan wij! Na 30 uur checkten we de bijgewerkte voorspelling en het leek erop dat het systeem verder naar het noorden zou trekken dan oorspronkelijk voorspeld. We besloten om naar het zuiden te varen en rechtstreeks naar een verzonken atol in de Stille Oceaan te koersen, genaamd Beveridge. Onze vrienden waren er eerder geweest, dus we wisten dat de passage 's nachts bevaarbaar was en dat de ankergrond goed was.
Na nog eens 24 uur veranderde de voorspelling opnieuw: het systeem trok recht over ons heen. Op dat moment waren we ervan overtuigd dat we een magneet voor ze waren! Als de voorspelling klopte, hoefden we, zodra het systeem in kracht toenam, er slechts 4-5 uur van te doorstaan voordat we Beveridge zouden bereiken.
Hoezeer we ook hoopten dat de voorspelling onjuist zou zijn, zodra de zon onderging, nam de wind toe, werden de golven hoger en stortte de regen neer. Het was moeilijk om de werkelijke windsnelheid in te schatten, aangezien onze meter maximaal 30 knopen aangeeft... Maar de windstoten bereikten gemakkelijk snelheden van boven de 45 knopen, gepaard met een extreem woelige zee.
Vijf uur later streken we het kleine voorzeil dat we hadden uitgegooid en rondden we de noordkant van het rif. Dit gaf ons een welkome rustpauze van de zware zee, maar de wind en regen waren nog steeds meedogenloos. We twijfelden of het wel veilig was om in deze omstandigheden de doorgang van het rif te proberen te bereiken, maar de gedachte om nog 10 uur lang de volle kracht van de storm te trotseren, stemde ons niet vrolijk. We waren allebei doorweekt tot op het bot, ondanks onze dure regenjassen, en voor het eerst in lange tijd hadden we het koud!
Beveridge Reef
Na een slapeloze nacht was het een heerlijk gevoel om de zon aan de horizon te zien opkomen. De regen was minder geworden, maar de wind waaide nog steeds hard. Toen we de omgeving beter bekeken, zagen we dat we voldoende diepte hadden en veilig voor anker lagen. De zee was onrustig door de golven, maar we waren veilig en konden uitrusten.
Na een heerlijke nachtrust en een luie dag vol eten en ontspanning begon de wind af te nemen, de wolken trokken weg en de aanhoudende golven verdwenen. Dit was het eerste moment waarop we beseften hoe bijzonder deze plek was. Een van de meest afgelegen ankerplaatsen ter wereld, met niets anders dan een smal rif dat de deining van de oceaan tegenhield.
Na een paar reparaties pakten we het paddleboard en brachten de dag door met snorkelen. Het zicht was een van de beste die we ooit hadden gezien en het onderwaterleven was ongelooflijk. Haaien, roggen, talloze vissen en schildpadden. Interessant genoeg gedroegen ze zich heel anders dan op andere plekken waar we zijn geweest, waar ze wel weten wat een mens is! De haaien waren erg nieuwsgierig en de roggen extreem defensief!
We zullen nog een goede nachtrust hebben voordat we naar Niue varen, 150 zeemijl verderop. Hopelijk verloopt deze overtocht minder bewogen dan de vorige.
Zeilen bij Tonga | We hebben golven gevonden!
Een belangrijk onderdeel van surfen voor mij is het ontdekken en surfen op lege golven. Deze week leverde Tonga precies wat ik zocht!
We hadden geruchten gehoord over goede golven bij de Tongaanse eilanden en hadden vele uren besteed aan het bekijken van satellietbeelden om potentiële surfspots te vinden. Het is zelden makkelijk om voor anker te gaan in de buurt van goede surfspots, en sinds we in Tonga zijn, is dat nog meer het geval. De wind was onophoudelijk, met 20-30 knopen op de meeste dagen. De meeste golven hier zijn vrij open en vereisen kalme omstandigheden. Na een paar weken beschutting in prachtige baaien was er eindelijk wat windstilte voorspeld. We grepen ons kans en zetten in op die ene plek waar we met een local over hadden gesproken. 24 uur later lagen we voor anker bij een afgelegen Tongaans eiland met een perfecte linker golf niet ver weg. De volgende dagen hebben we zoveel mogelijk gesurft. Het was een krachtige golf die brak over een ondiep rif, walvissen die uit het water sprongen en af en toe een schildpad die bovenkwam om adem te halen. Perfectie. Op wat mijn laatste surfdag zou worden, werd de deining echt een stuk heftiger, met flinke golven van meer dan twee keer mijn hoofd die vanuit de diepte van de Stille Oceaan oprezen. In een van de grotere sets sprong ik in een venijnige golf en werd door de lip de flat in gesmeten, waarna de golf zich over me heen stortte. Zodra ik boven water kwam, met de lucht uit mijn longen geblazen, wist ik dat er iets niet helemaal klopte.
Mijn diagnose… Gekneusde ribben/spieren of een kleine breuk! Geen surfen de komende weken, maar het was een sessie die ik nooit zal vergeten!
Zeilen bij Fiji | Nawi Marina
De laatste jachthaven waar Nanuka verbleef was Shelter Bay in Panama, zo'n 9600 kilometer verderop... het is een understatement om te zeggen dat we enthousiast waren over Nawi Marina in Fiji. Warme douches, een zwembad, een bar in het water... we waren klaar voor een luxe verblijf! De jachthaven stelde niet teleur. We brachten er 13 ontspannen nachten door, gezellig met nieuwe en oude vrienden, maar we hebben ook veel werk verzet voordat mijn vriend over een paar weken arriveert. De markten hier zijn ook fantastisch... na meer dan een jaar in Frans-Polynesië met beperkte verse producten was het zo fijn om elke dag verse groenten en fruit te kunnen eten. De kleine dingen kunnen een groot verschil maken!
Zeilen bij Fiji | Kava en een jamsessie
Elke baai, elk rif en elk strand op Fiji is eigendom van een dorp. Bij aankomst moet je het dorp vinden en de dorpshoofd kava-wortel aanbieden. Dit is een traditionele ceremonie die je vervolgens in het dorp verwelkomt. Tijdens de ceremonie vraag je toestemming om hun land te gebruiken, of het nu is om te snorkelen, surfen of gewoon een wandeling te maken.
Meestal bied je de kava aan tijdens de ceremonie, wat vaak een snel en relatief informeel proces is. De dag dat we in dit dorp aankwamen, hadden ze net een zelfopgelegd visverbod van een jaar opgeheven om de riffen te helpen herstellen (wat het Westen hiervan zou kunnen leren!). Daarom hielden ze een kava-ceremonie die de hele dag duurde en waar we voor uitgenodigd waren. We zaten met de dorpsoudsten en dronken een paar uur lang kava met hen. Het was geweldig om deel uit te maken van hun lokale tradities.
De volgende ochtend werd er op de boot geklopt door vier jonge mannen uit hetzelfde dorp waar we de ceremonie hadden bijgewoond, waaronder de dorpshoofd. Ze gaven ons kokosnoten en we nodigden hen uit aan boord voor een kop koffie.
Ze vroegen ons vervolgens of we samen kava wilden drinken, dus zaten we, op dezelfde ceremoniële manier, aan boord van de boeg van de Nanuka voor onze eigen kava-ceremonie. Er werd een gitaar, een emmer als trommel en een maraca uit Dominica tevoorschijn gehaald. Een van de mannen was een zeer getalenteerde gitarist en zanger die ons trakteerde op een jamsessie van vijf uur. Het voelde heel surrealistisch om midden in de oceaan te zijn, een kava-ceremonie op de boeg, samen muziek en verhalen te delen. Het was ook ontzettend verfrissend om de jongere generatie Fijianen te zien met waarden als verbondenheid en behoud. Een dag die we niet snel zullen vergeten!
Van Fiji naar Nieuw-Zeeland | Stormen op zee
De eerste paar dagen van onze zeiltocht waren behoorlijk ellendig. We moesten tegen de wind in zeilen met een windkracht van 35 knopen en een korte golfslag van 3 meter, waardoor de Stille Oceaan om de paar seconden onze cockpit binnenstroomde. De hele boot werd heen en weer geslingerd door de wind en de golven, alsof het een speelgoedbootje was. Het was zo'n moment waarop de oceaan ons zeker klein deed voelen!
De tweede ochtend werden we wakker met het onfortuinlijke beeld van een gescheurd grootzeil. Meestal zeilen we prima met voorzeil, maar tegen de wind in is het juist het grootzeil dat ons vooruit stuwt. Dit was een probleem. We streken het zeil en plakten het zo goed mogelijk vast, gezien de omstandigheden. Nadat we het grootzeil weer hadden gehesen, duurde het minder dan een uur voordat de reparatie door de wind weer kapot was. Door het constante opspattende water konden we geen schoon oppervlak vinden om op te plakken, wat de snelle reparatie veroorzaakte. Er was maar één optie: naaien! Dit was zonder twijfel een van de meest uitdagende naaiprojecten die ik ooit heb gedaan en ik heb geen haast om dat record te verbeteren!
Na drie dagen van woeste golven begon de wind af te nemen en de zee kalmer te worden, wat een zeer welkome verandering was!
Zeilen in Nieuw-Zeeland | Opua & Russel
Na een weekje luxe in de jachthaven van Bay of Islands Marina in Opua (warme douches! een gratis leenauto!), hebben we eindelijk onze trossen losgegooid en zijn we weer het binnenland in getrokken. Met de auto konden we verder het binnenland verkennen en we kwamen onderweg een aantal prachtige watervallen tegen, waaronder Haruru Falls en Rainbow Falls.
We zijn vertrokken met een ietwat knorrige versnellingsbak, maar die zal het voorlopig wel volhouden, dus we hebben de korte rit van 6,5 kilometer naar Russell gemaakt. Het is een charmant stadje vol leuke koffietentjes en je kunt vanaf de landtong wandelen naar een paar prachtige stranden.
Grappig genoeg doet dit hele gebied ons erg denken aan thuis, van het landschap tot het weer. Tot nu toe genieten we enorm van Nieuw-Zeeland.