Apataki | Verankerd in de stad
Na afscheid te hebben genomen van de boten waarmee we hadden gevaren, hadden we gemengde gevoelens. We waren enthousiast om nieuwe plekken te ontdekken, maar tegelijkertijd verdrietig om afscheid te nemen van onze nieuwe vrienden. Toen we de doorgang naderden, zagen we een bekende boot op de AIS. Met open koers werden we naar de steiger getrokken na een zware zeiltocht in onvoorspelbare wind. Dit was een geweldige verrassing en we keken uit naar nog een paar dagen met goed gezelschap!
We hadden gehoord van een aanlegplaats in het kleine poeltje net buiten de stad, en met open koers bevestigden we ons vermoeden. Toen we dichterbij kwamen, zagen we de smalle doorgang die naar het poeltje leidde, met aan beide kanten een ondiep rif. De stroming van 1-2 knopen die uit het atol kwam, maakte het er niet makkelijker op. We gaven gas en stuurden Nanuka de smalle doorgang in, waarbij we het rif maar net misten. Eenmaal binnen verbeterde de situatie niet veel; de ruimte was krap en door de hoek van de wind kwam er niet meer dan één tot twee meter water achter ons voordat we op het rif terechtkwamen. De druk was hoog om de boei binnen te halen en stevig vast te leggen om te voorkomen dat de Nanuka-boei vast zou komen te zitten! Na een mislukte poging omdat de boei te groot was voor onze boothaak, lukte het ons uiteindelijk om de boei binnen te halen en vast te leggen. Na onze gebruikelijke controles zetten we de motor uit, bewonderden we de immense schoonheid van het gebied en ontspanden we op wat ongetwijfeld een van de mooiste boeien was waar we ooit hebben gelegen.