Zeiltocht van Panama naar Frans-Polynesië
We laten de Atlantische Oceaan achter ons en zetten koers naar de Stille Oceaan! Met 4000 mijl aan openwaterzeilen voor de boeg, zijn we benieuwd wat de komende maanden ons zullen brengen!
Bekijk het op de interactieve kaart
Het is tijd!!! Panamakanaal!!
1e slot
Onze Lock Mate
Haven van Fukuoka - het vrachtschip dat voor ons voer bij de eerste 3 sluizen.
Tweede set sloten
En dat is de Stille Oceaan!
Panama-stad en een lange lijst met banen
Na onze succesvolle doorvaart door het kanaal begonnen we aan onze lange lijst met klusjes om Nanuka klaar te maken voor haar 9000 zeemijl lange zeiltocht over de Stille Oceaan. Boodschappen doen, reserveonderdelen en allerlei klusjes… ergens daartussenin belandden we met een nieuw surfboard… grappig hoe dat soort dingen gebeuren!
Panama City naar Taboga
Onze eerste zeiltocht op de Stille Oceaan! Met Nanuka volgeladen met eten, water, benzine en diesel, genoeg voor de komende 4 maanden, vertrokken we voor de korte tocht naar Taboga, een klein eilandje voor de kust van Panama-stad.
Zeilen bij Las Perlas
We hebben de afgelopen dagen de eilanden 30 mijl ten zuiden van Panama City verkend. Het was een fijne afwisseling met andere flora en fauna en de getijden om rekening mee te houden. De Stille Oceaan heeft een heel andere sfeer dan de Caribische Zee. Je voelt de energie van de oceaan en de uitgestrektheid ervan.
Nog een paar dagen ontspannen voordat we onze blik op de horizon richten.
Van Pearl Islands naar Venao | Zoek naar Veg
We hadden heel lang in Las Perlas kunnen blijven. De eilanden zijn wild en ongerept, met een ongelooflijke natuur. De laatste nacht die we voor anker doorbrachten, hebben we gesupt met een paddleboard tussen de walvishaaien!
Er is echter een iets betere periode aangebroken om de Stille Oceaan op te varen. We gaan erheen om verse proviand in te slaan, met de bedoeling om 's nachts te zeilen, onze voorraad aan te vullen en dezelfde dag nog te vertrekken.
Nog 4000 zeemijl te gaan. Zeilen over de Stille Oceaan.
We waren helemaal weg van Playa Venao. Surfen, een rustige ankerplaats en een leuk surfers-/reizigersstadje. We hadden er zeker veel langer kunnen blijven. Maar aangezien we Panama al een tijdje geleden hebben verlaten en er zich een redelijk goed (je krijgt nooit een goed weervenster!) voordoet om ons naar de Stille Oceaan te brengen, zijn we vertrokken en kijken we toe hoe het laatste stukje land dat we de komende zes weken zullen zien, aan de horizon verdwijnt. Livs zit aan de middagcake, de vislijnen zijn uitgegooid en we verwachten twee of drie dagen met redelijke wind.
Zeilen op de Stille Oceaan | Haaien en een zonsverduistering
We zijn nu drie dagen onderweg op onze oversteek van de Stille Oceaan. De eerste twee dagen hadden we fantastische wind en een gunstige stroming in de rug, wat zorgde voor heerlijk zeilen. Maar nu... terwijl ik hier zit te kijken naar een zonsverduistering (zie de wazige foto!), is het twee uur 's nachts, met windstoten van 5 knopen, en wat eerst een stroming was die ons voortduwde, draait langzaam om in een tegenstroom. De komende drie dagen zien er grotendeels hetzelfde uit. Geen wind en een ongunstige stroming!
We hebben de eerste paar dagen ook een groep haaien achter ons aan gehad, waardoor vissen in de buurt onmogelijk was, maar wel geweldig om te zien!
Walvissen en dolfijnen!
De wind is nog steeds erg zwak, waardoor we veel tijd dobberend doorbrengen. Maar de zee is kalm en er is overal wildleven! Vandaag hebben we walvissen, dolfijnen, een enorme hoeveelheid zeevogels, schildpadden en zeilvissen gezien.
We hebben de afgelopen 24 uur op ongeveer 5 zeemijl afstand doorgebracht van een boot waar we een paar keer naast hebben geankerd aan de Caribische kant. Ook hij kiest ervoor om brandstof te besparen en te drijven in plaats van te motorvaren. Hij is een solozeiler zonder internet, dus we zijn afhankelijk van zijn weersvoorspelling zolang we binnen VHF-bereik zijn!
De wind is de komende 500 mijl erg variabel, maar zolang de stroming niet tegen ons in gaat, zullen we drijven, genieten van veel slaap en rustige dagen!
Zeilen op de Stille Oceaan | Ochtendkoffie
Weer een dag dobberen en weinig beweging. Sterker nog, gisteravond zijn we een tijdje richting Panama gevaren, wel vijf kilometer!
Als je op de oceaan zeilt, zie je niet vaak een andere boot, laat staan dat je ermee kunt praten! Deze ochtend was een beetje onwerkelijk. We hadden contact met 'Woodpecker II', een jonge Oostenrijkse solozeiler, en omdat het zo kalm was, besloot hij langs te komen voor een kopje koffie! We hebben een heerlijke ochtend doorgebracht met ontspannen zwemmen en verhalen en plannen uitwisselen. We hebben hem 20 liter water gegeven, omdat hij geen watermaker heeft en we net onze tanks hadden bijgevuld. Een heel bijzondere, maar heerlijke ochtend!
Zeilen over de Stille Oceaan | Meeuwen en boten!
We zijn nu al meer dan een week op zee. De wind is weer wat aangetrokken en we zeilen weer goed, wat fijn is. Hopelijk brengt de wind ons de komende dagen naar de Stille Oceaan, waar we in een stabielere passaatwind terechtkomen. Dit deel van de wereld staat bekend om zijn rukwinden en onweersbuien. Tot nu toe hebben we geluk gehad en het ergste weten te vermijden, maar het zal fijn zijn om in de passaatwind te komen en het wisselvallige weer achter ons te laten!
We zeilen momenteel naast een paar vrienden van vrienden die ook naar de Marquesaseilanden gaan. Het is geruststellend om te weten dat er andere boten in de buurt zijn.
Zeilen op de Stille Oceaan
De dag begon extreem nat en behoorlijk winderig! We hebben de hele nacht met buien te maken gehad en het lijkt er niet op dat het snel beter wordt!
Maar we varen nu wel over de Stille Oceaan! We hebben een ceremonie gehouden voor Neptunus, waarbij Liv een taart heeft gebakken en er wat rum is geschonken!
Dit is al heel lang een droom van me... het is spannend om in een compleet ander deel van de wereld te zijn. We voelen ons nu echt ver van huis!
We verwachten nog een paar dagen rustig weer voordat we de passaatwinden tegenkomen.
Zeilen op de Stille Oceaan | Rustige Dagen
Terwijl we door de ITCZ varen, vorderen we erg langzaam. We hebben een mix van windstilte, zeer lichte wind en harde wind wanneer er af en toe een rukwind overtrekt.
In het begin was het echt heerlijk. De zee was kalm, waardoor zelfs het kleinste briesje onze zeilen vulde. De zee is nu echter wat onrustiger geworden, wat zorgt voor oncomfortabel zeilen met klapperende zeilen die moeite hebben om hun eigen gewicht te dragen. We hebben nog ongeveer 209 zeemijl te gaan voordat we de stabiele passaatwinden bereiken. Het zal zeker als een mijlpaal voelen wanneer we de ITCZ eindelijk verlaten.
Zeilen over de Stille Oceaan | Aan boord op zee
We waren net klaar met ons ochtendspelletje Monopoly toen we een grote boot met veel zwarte rook op ons af zagen komen. Ze hadden geen AIS en wij sleepten vier kleinere boten met elk een 40 pk motor achter ons aan.
We keken vol nieuwsgierigheid toe hoe ze langs onze achtersteven voeren. Op ongeveer een halve mijl afstand zagen we vier mannen in een van de kleinere boten stappen en gas geven in onze richting. Het is moeilijk te weten wat je in zo'n situatie moet denken. De kans is groot dat er niets aan de hand is, maar andere gedachten schieten wel door ons hoofd! We verborgen onze belangrijke documenten en apparaten. Tegen de tijd dat we aan dek kwamen, lagen ze naast ons. Op dat moment hadden we de motor aangezet voor wat extra snelheid en stuurvermogen.
Toen twee van de vier mannen aan boord waren, werd het duidelijk dat het vriendelijke Ecuadoriaanse tonijnvissers waren die op zoek waren naar wat eten en drinken. We gaven ze 20 liter water en wat cola en ze konden weer verder.
Het is makkelijk om het ergste te veronderstellen als de meeste mensen over het algemeen erg vriendelijk zijn!
Zeilen over de Stille Oceaan | De passaatwinden trotseren
De tocht van Panama, via de evenaar naar de passaatwinden, was zowel uitdagend als ontspannend. We hadden dagen met een kalme zee en weinig wind, vol met wilde dieren, maar ook nachten met stormachtig weer en veel onweer. Dat hebben we nu achter ons gelaten en we varen nu in de passaatwinden. We hebben momenteel 10-15 knopen wind dwars op de koers en zeilen lekker door. Er zijn af en toe onweersbuien aan stuurboord, maar zolang we in de wind blijven, zouden we de komende 2900 zeemijl in de passaatwinden moeten kunnen zeilen.
Zeilen over de Stille Oceaan | Vooruitstrevend
De afgelopen week is eigenlijk in één week voorbijgevlogen. We hadden heerlijke, rustige zeilomstandigheden. De zee was kalm en de wind stond met ongeveer windkracht 4 dwars op de kant.
Vanmorgen is de wind echter aangewaaid en is de zee wat ruwer geworden. We verwachten de komende drie dagen vergelijkbaar weer. Het voelt goed om zo snel te zeilen (met 9 knopen over de golven surfen!), maar alles wordt wel wat lastiger en zelfs bij simpele dingen moet je extra voorzichtig zijn. Maar de zon schijnt nog steeds en we leggen flink wat kilometers af.
Zeilen over de Stille Oceaan | 22 dagen op zee
Vandaag is onze 22e dag. Nu we in de passaatwinden zitten, maken we goede vorderingen - we varen gemiddeld 100-120 zeemijl per 24 uur.
Hier zijn een paar foto's van eerder tijdens de overtocht, toen we nog geen wind hadden!
Pacific Crossing | Halverwege levering
Gisteravond verscheen er nog een boot op AIS, kort daarna gevolgd door een VHF-oproep naar Nanuka. Een Australische boot had net een grote wahoo gevangen en vroeg ons of we er ook wat van wilden hebben. De zon ging net onder, dus we besloten te wachten tot zonsopgang voordat we de vis overhandigden. Vanmorgen kwamen we aanmeren en kregen we een grote zak verse vis, sinaasappels en een stuk versgebakken cake. We zijn ze zeker een biertje verschuldigd als we aan land komen!
Zeilen op de Stille Oceaan | Winderige Dagen
In de afgelopen 24 uur hebben we meer dan 150 zeemijl afgelegd. Het voelt goed om zo'n goede vooruitgang te boeken, maar het maakt het zeilen op een ruige zee wel wat lastiger. We hebben constant windkracht 6 in de rug gehad met behoorlijk hoge golven van achteren. Het zal nog zo'n 12 uur zo blijven voordat het vanavond afneemt.
Zeilen over de Stille Oceaan | Rustdag
De wind begon gisteravond af te nemen en is de hele dag door blijven afnemen, dus we schommelen weer flink op en neer!
We hebben voor anker gelegen en de dag gebruikt om een paar klusjes te doen. We hebben de watermaker aangezet, de romp geschrobd (grotendeels!) - het is een flinke klus omdat er een dikke laag eendenmos op zit - en daarna een paar uurtjes laten rusten. Het was heerlijk om even uit te rusten van de harde wind en de golven van de afgelopen dagen. De wind zou vannacht weer moeten aantrekken en ons verder richting de Marquesaseilanden brengen.
Zeilen op de Stille Oceaan | Het leven van de afgelopen tijd
Onze dagen lopen steeds meer in elkaar over. We hebben een goede routine waar we ons aan houden. We zijn nu op dag 34 en hebben nog ongeveer 620 zeemijl te gaan. Het weer is nu wat onstabieler met frequente buien en wisselende wind, waardoor de voortgang iets trager verloopt, maar over het algemeen varen we prima.
Zeilen over de Stille Oceaan | Land in zicht!
Na 38 dagen op zee en meer dan 4000 zeemijlen zonder land in zicht, verschenen vanochtend bij zonsopgang de hoge kliffen van de Marquesaseilanden aan de horizon. Land in zicht!
Zeilen over de Stille Oceaan | We zijn aangekomen!
38 dagen. Meer dan 4000 zeemijlen. Het anker ligt uit, de champagne is ontkurkt en onze oversteek van de Stille Oceaan zit erop! Het voelt een beetje onwerkelijk om voor anker te liggen bij een afgelegen eiland in de Stille Oceaan. We zijn enthousiast om het eiland te verkennen en eindelijk weer voet aan wal te zetten!
De eerste paar dagen terug aan land!
Een paar weken na het begin van onze oversteek van de Stille Oceaan ontdekten we een lek. Niet iets wat je wilt hebben duizenden kilometers van de kust! We hebben het goed in de gaten gehouden en gelukkig is het niet erger geworden. Dit betekende echter wel dat we de eerste paar dagen op Hiva Oa hebben besteed aan het opsporen van de bron en het vinden van een tijdelijke oplossing. We hebben ook wat tijd doorgebracht met wandelen over de paden, fruit plukken in het bos en genieten van de mogelijkheid om vers voedsel te kopen!
Fatu-Hiva
Na een paar dagen bezig te zijn geweest met het repareren van ons lek, vertrokken we voor een zeiltocht van 10 uur zuidwaarts naar Fatu-Hiva. Het zeilen was prachtig met een windkracht van 10-13 knopen dwars op de wind en we werden getrakteerd op een enorme mahi-mahi.
Fatsu-Hiva is werkelijk adembenemend. We hebben een paar dagen aan land doorgebracht met het verkennen van de omgeving, op zoek naar watervallen, ontspanning en snorkelen.
Manta's!
We liggen nu voor anker voor een aardig Engels stel. Laat in de middag roepen ze ons toe dat ze net 30 minuten hebben gesnorkeld met manta's. Het duurde niet lang voordat we onze spullen pakten en eropuit trokken. Op ongeveer 199 meter van de ankerplaats werden we begroet door 8 tot 10 enorme manta's die zich tegoed deden aan plankton. Ze leken zich helemaal niet door ons te laten storen, eerder nieuwsgierig!
Ua Pou - De zoektocht naar verse groenten
We hebben ervoor gekozen om van een gunstig weersvenster gebruik te maken voordat er een paar stormachtige dagen aankomen, om 's nachts naar het volgende eiland ten noorden te zeilen op zoek naar verse groenten! Onze voorraden zijn op en we graven dieper in onze kasten naar blikken...
Dit is onze eerste nachtelijke zeiltocht sinds de oversteek van de Stille Oceaan. In veel opzichten is een zeiltocht van een paar weken makkelijker dan slechts één! We hadden het grootste deel van de nacht goede wind, totdat de zeilen rond 3 uur 's nachts begonnen te klapperen toen de wind afnam. We hebben doorgezet tot zonsopgang voordat we de motor aanzetten, ongeveer 10 kilometer uit de kust. We zijn nu 3 kilometer verwijderd van de kleine haven waar we hopen dat er een plek is om te ankeren en het slechte weer een paar dagen af te wachten.
Bergwandeling
Vandaag zijn we gaan wandelen met onze Deense vrienden van Apollon. Het was geen lange wandeling (10-12 km), maar de 800 meter hoogteverschil was wel degelijk voelbaar in onze benen! Het uitzicht was het absoluut waard!
Ua Pou, Marquesas
Wakker worden met de zon die door de gordijnen scheen, het geluid van een zacht briesje en het ritmische kabbelen van de golven tegen de romp, dat betekende het einde van onze nachtelijke zeiltocht...
Een korte tussenstop in Taiohae
Een stadje met volop mogelijkheden voor panini's en koffie! De meeste mensen werken op boten, maar we hebben toch nog een korte wandeling kunnen maken naar een archeologische vindplaats met een woest paard en veel tiki's!
Wandelen in Nuku Hiva
We hebben de afgelopen weken doorgebracht met SV Apollon, onze Deense vrienden, wat echt heel gezellig was.
Na een ochtendje spelen op de foilboard trokken we onze wandelschoenen aan en gingen we de heuvel over naar het volgende dorp. Ik weet niet zeker of het komt doordat onze benen nog een beetje slap zijn na de oversteek, de intense hitte en vochtigheid, of de bijna verticale beklimmingen, maar de wandelingen hier zijn echt zwaar!
Regenachtig maar geweldig
De eerste 24 uur op zee. We moesten flink tegen de wind en de golven in, maar we hebben wel een paar enthousiaste dolfijnen gezien! Vanmiddag begon het te regenen, wat we niet hadden verwacht, en we verloren alle wind. Nu zeilen we weer lekker, met een gemiddelde snelheid van meer dan 6,5 knopen - een snelle tocht naar Nanuka.
Tuamotus | Land Ho
De afgelopen dagen hebben we wisselvallig weer gehad, van constante passaatwinden tot rukwinden van 30 knopen. We beginnen langzaam te accepteren dat Nanuka eigenlijk de voorkeur geeft aan zwaar weer en pas echt tot leven komt bij windkracht 20 knopen of meer... vooral met een beetje tegenwind.
Vanmorgen zagen we bomen aan de horizon toen de zon opkwam aan bakboord. De Tuamotu-eilanden vormen een grotere uitdaging, omdat elke passage naar het atol sterk beïnvloed wordt door getijden, deining en wind - op sommige plekken ontstaan er stromingen tot wel 12 knopen met hoge staande golven. Het is een beetje een gok wanneer het stil water is, of het überhaupt wel voorkomt als er een constante wind staat. We schatten dat we vandaag rond 10:00 uur Makemo zullen bereiken. Daarom hebben we, toen we eenmaal in de luwte van de atollen waren, ons best gedaan om Nanuka af te remmen zodat we rond 9:00 uur zouden aankomen. Duimen maar!
Zeilen naar Makemo | Ons eerste atol
Nadat we de doorgang waren gepasseerd, zagen we dat er nog 8 mijl naar de oostkant van het atol was om beschutting te zoeken tegen de wind die de komende dagen zou opsteken. We lieten het anker vallen en begonnen met het laten drijven van onze ankerketting – iets nieuws voor ons beiden! De meeste van deze plekken zijn bedekt met koraal, dus het is verstandig om drijvers te gebruiken om de ketting van de bodem te tillen.
We brachten een paar dagen door met ontspannen, snorkelen en foilen. Een geweldige start van onze kennismaking met de Tuamotu-eilanden.
Snorkelen met haaien
Zodra we voor anker gingen, zetten we meteen onze duikbrillen op en verkenden we de onderwaterwereld. We hadden nog niet veel ervaring met vrijduiken met haaien... tot nu toe! We hebben een paar fantastische dagen doorgebracht met het leren kennen van deze vriendelijke dieren. Ze zijn nieuwsgierig, maar we hebben op geen enkel moment agressie van ze ondervonden. Het was geweldig om tijdens elke snorkeltocht tussen de 3 en 10 haaien van verschillende soorten te zwemmen.
Drive-by Surf
Ads en Jack van SV Open Range zijn in het water gesprongen om te surfen, terwijl Lauren en ik heen en weer varen om de golven in de gaten te houden. Wat we al niet doen voor de golven...
De Muur van Haaien | Zeilen Fakarava
Na een ochtend surfen in een atolpassage die naar mijn smaak iets te ondiep was, zeilden we een klein stukje naar de zuidelijke doorgang van Fakarava in de hoop het laagwater te benutten en zo de lagune binnen te komen. We hadden een heerlijke zeiltocht met 15-20 knopen wind in de rug en onze vrienden op ruime koers vlak achter ons.
De passage was relatief eenvoudig en we hadden het geluk de laatste boei binnenin te pakken. We pakten meteen onze freediving-uitrusting en gingen de passage in – een UNESCO-werelderfgoedlocatie die bekendstaat om de enorme hoeveelheid haaien. Het stelde niet teleur!
De perfecte golf | Surfen op de Tuamotus
Als je dit leest in de hoop de locatie van deze golf te vinden, dan heb je het mis! De golf bevindt zich in de Tuamotu-eilanden... maar daar zeg ik verder niets over!
Deze plek is onwerkelijk. Perfecte barrelgolven met heel weinig surfers... een paradijs op aarde! We hebben er een paar dagen gesurft, meerdere sessies per dag. Elke keer dat we met onze bijboot naar de line-up voeren, was de golf verbluffend. Een deining die duizenden kilometers heeft afgelegd, komt uit duizenden meters diep water op deze atolpassage en komt perfect tot zijn recht op 200 meter afstand van het koraalrif.
Een paar dagen hebben we gesurft met onze vrienden op Open Range en een andere Australische surfer. Maar zoals altijd liepen onze plannen uiteen en we zwaaiden ze uit toen ze de passage uit voeren en terug de oceaan op gingen. Je hoopt niet vaak op meer mensen in de line-up, maar er is iets eenzaams aan surfen op een superondiep koraalrif met een hoop haaien in de buurt! Misschien is dat geen slecht probleem om te hebben?
Apataki | Verankerd in de stad
Na afscheid te hebben genomen van de boten waarmee we hadden gevaren, hadden we gemengde gevoelens. We waren enthousiast om nieuwe plekken te ontdekken, maar tegelijkertijd verdrietig om afscheid te nemen van onze nieuwe vrienden. Toen we de doorgang naderden, zagen we een bekende boot op de AIS. Met open koers werden we naar de steiger getrokken na een zware zeiltocht in onvoorspelbare wind. Dit was een geweldige verrassing en we keken uit naar nog een paar dagen met goed gezelschap!
We hadden gehoord van een aanlegplaats in het kleine poeltje net buiten de stad, en met open koers bevestigden we ons vermoeden. Toen we dichterbij kwamen, zagen we de smalle doorgang die naar het poeltje leidde, met aan beide kanten een ondiep rif. De stroming van 1-2 knopen die uit het atol kwam, maakte het er niet makkelijker op. We gaven gas en stuurden Nanuka de smalle doorgang in, waarbij we het rif maar net misten. Eenmaal binnen verbeterde de situatie niet veel; de ruimte was krap en door de hoek van de wind kwam er niet meer dan één tot twee meter water achter ons voordat we op het rif terechtkwamen. De druk was hoog om de boei binnen te halen en stevig vast te leggen om te voorkomen dat de Nanuka-boei vast zou komen te zitten! Na een mislukte poging omdat de boei te groot was voor onze boothaak, lukte het ons uiteindelijk om de boei binnen te halen en vast te leggen. Na onze gebruikelijke controles zetten we de motor uit, bewonderden we de immense schoonheid van het gebied en ontspanden we op wat ongetwijfeld een van de mooiste boeien was waar we ooit hebben gelegen.
Nog meer haaien!
Na een paar minuten satellietbeelden te hebben bekeken, zagen we een bommie (een grote koraalformatie) die er veelbelovend uitzag. We pakten onze freediving-uitrusting en voeren er met onze bijboot naartoe.
We lieten het anker zakken in een zandbank, sprongen in het water en begonnen de bommie te omcirkelen - zo'n 300 meter.
Het rif wemelde van het leven en het koraal was over het algemeen erg gezond. Er zwommen hier en daar een rifhaai rond, maar niets wat we niet gewend waren! Toen we aan de andere kant van de bommie waren, zagen we plotseling 5-6 zeer grote grijze rifhaaien, samen met een witpunthaai en een paar zwarte rifhaaien. Na Fakarava waren we er wel aan gewend om veel haaien in de buurt te hebben. Maar in tegenstelling tot de haaien in Fakarava waren deze haaien niet zo gewend aan mensen en waren ze erg nieuwsgierig! Absoluut een duik die we niet snel zullen vergeten!
We hebben alles uit het water gehaald!
Het zijn een paar hectische weken geweest! We twijfelden al een paar weken of we een paar maanden naar huis zouden gaan. We wilden eigenlijk niet vliegen, en daar zijn we allebei erg stellig over, zeker na onze bezoeken aan plekken die zo zwaar getroffen zijn door de gevolgen van klimaatverandering. Maar door verschillende gebeurtenissen thuis vonden we dat het tijd was om de knoop door te hakken en een beetje hypocriet te zijn!
Dit betekende dat we de boot uit het water moesten halen... iets waar we niet echt naar uitkeken vanwege de lange lijst met klusjes die daarbij horen en de doorgaans erg oncomfortabele leefomstandigheden op de scheepswerven.
Desondanks verliep het uit het water halen erg soepel en de Apataki-werf is zonder twijfel de meest pittoreske werf waar we ooit zijn geweest!
Lange zandstranden, een lekker briesje en kristalhelder water zorgden voor een heerlijke tijd, terwijl we ons voorbereidden om de boot een paar maanden achter te laten!
En nu... proberen we onze lange reis naar huis te organiseren!
Scheepswerf Apataki | Tewaterlating!
Na tien drukke dagen op de scheepswerf is het eindelijk tijd om Nanuka terug te brengen naar haar plek. Het leven op de scheepswerf is nooit onze favoriete bezigheid, maar we hebben een aantal goede projecten afgerond en hopelijk zijn we klaar voor een seizoen zeilen in Frans-Polynesië, waar we enorm veel zin in hebben. De tewaterlating met een tractor, trailer en een paar multiplexplaten onder de kiel, omdat we over de bodem schraapten, was op zijn zachtst gezegd een interessante ervaring... We zitten aan de bovenkant van wat ze bij Apataki kunnen tillen, dus het was een behoorlijk lang en vakkundig proces om hier te komen. We hebben net ons grootzeil gehesen, de waterkoker staat aan en we varen een paar mijl naar het zuiden, waar we onze eerste nacht weer voor anker zullen doorbrengen.
Zeilen langs de Tuamotu-eilanden | Terug voor anker
De eerste paar dagen voor anker waren erg ontspannen, afgewisseld met een paar onverwachte klusjes aan de boot! We maakten een rondtrip van 10 zeemijl met de bijboot voor onze wekelijkse boodschappen. We waren de prijzen en de beschikbaarheid van eten hier een beetje vergeten... we zullen de komende maanden weer moeten wennen aan zeer eenvoudige maaltijden! Naast ontspannen, enorme bedragen uitgeven in de supermarkt en de eindeloze klusjes aan de boot, hebben we elke dag ook een paar uur kunnen snorkelen, wat zoals altijd in de Tuamotu-eilanden fantastisch was. Haaien, roggen en heel veel vissen. Het was even wennen om me op mijn gemak te voelen tussen zoveel haaien, maar tot het harpoengeweer tevoorschijn komt, lijken ze allemaal relaxed en vriendelijk!
Zeilen door de Tuamotu-eilanden | Een storm op komst
We volgen al meer dan een week een depressie die vanuit het noorden komt. Gisteren verlieten we onze ankerplaats in het zuiden om een paar potentiële plekken te bekijken die we op Google Maps hadden opgezocht. Het kan lastig zijn om goede ankerplaatsen te vinden in deze atollen, omdat de kaarten vaak helemaal niet kloppen, het water diep is en er weinig open zandvlaktes zijn, aangezien alles bedekt is met bombies (grote koraalformaties).
Na een zeiltocht van vier uur in stortregens kwamen we aan in het noordwesten van het atol. Na een paar pogingen waren we tevreden met de ankerplaats, verscholen achter een klein stukje land en rif. Normaal gesproken duiken we naar het anker om te controleren of het goed in het zand zit, maar door de hevige regen is het water vandaag een beetje troebel en we zijn ons maar al te bewust van het aantal haaien in het water... dus hopelijk wordt het zicht later beter. Voor nu wachten we rustig af en maken we ons klaar voor de harde wind van dinsdag.
Zeilen op de Tuamotu-eilanden
Terwijl ik dit schrijf, hebben we net het nieuws gehoord dat de depressie die we in de gaten hielden, is opgewaardeerd tot een tropische cycloon, met snel verslechterende omstandigheden. Het lijkt erop dat deze zuidelijker trekt dan oorspronkelijk voorspeld, wat de impact op onze locatie zou moeten verminderen. We zitten nog steeds beschut achter een Motu, dus hopelijk genieten we van goede bescherming terwijl de cycloon de komende 12 uur voorbijtrekt.
Nog een primeur voor ons vandaag op Nanuka was het vreemde geluid dat we van boven in de mast hoorden komen. Een soort zoemend geluid. Het werd geleidelijk aan harder en harder, tot er een luide donderslag klonk en toen stopte het geluid. We kunnen alleen maar aannemen dat het opgebouwde statische elektriciteit was.
Overnachting per zeilboot naar Fakarava
We werden vanochtend wakker met zonneschijn, wat heerlijk was na bijna een week van aanhoudende wind en regen. We vertrokken vroeg uit Apataki om 's nachts naar Fakarava te zeilen. Hoewel de afstanden tussen de atollen niet enorm zijn, maakt het zeilen overdag lastig omdat we de passages zowel bij vertrek als aankomst perfect moeten timen. Daarom geven we de voorkeur aan nachtelijke overtochten, zodat we zeker weten dat we tijdens de laagwaterfase aankomen.
De zee was in het begin wat onrustig (de restanten van de tropische cycloon die was overgetrokken), maar gedurende de dag kalmeerde het en hoewel we tegen de wind in hebben gevaren, was het over het algemeen een comfortabele overtocht.
Ik ben net wakker geworden na mijn vier uur slaap voor mijn wacht. Liv heeft haar wacht goed afgelegd en we zijn nog maar een paar mijl van Fakarava verwijderd, dus ik zal de komende vijf uur op en neer zeilen tot het laagwater is en we de passage kunnen bevaren.
Varen van Fakarava naar Aratika
Na een paar heerlijke dagen met alleen een kort bezoekje aan de bakker en de winkel (waar we flink van hebben geprofiteerd!), besloten we dat het tijd was om een ander atol te verkennen nu het weer stabiel was.
We verlieten de doorgang bij Fakarava vroeg in de ochtend en zeilden 40 zeemijl noordwaarts naar een klein atol genaamd Aratika. Het is een veel minder bezocht atol, maar we hadden gehoord dat je er goed kunt freediven en dat er genoeg ruimte is om een vuurtje te stoken op het strand. Na ongeveer vier uur besloten een paar bruinvoetgenten onze vislijnen te pakken te krijgen... nadat we ze hadden binnengehaald (gelukkig zonder dat er vogels aan vastzaten!), begonnen ze aan onze VHF-antenne. Ik weet niet precies wat ze wilden, maar ze hielden dit bijna een uur vol!
Eenmaal aangekomen in Aratika probeerden we de smalle doorgang binnen te varen. We troffen een stroming van ongeveer 5 knopen aan en besloten dat het beter was om nog een uur te wachten in de hoop op minder stroming en het dan opnieuw te proberen. Na een uur heen en weer te hebben gevaren buiten het atol, waagden we onze tweede poging om de doorgang te bereiken. Deze keer hadden we 3-4 knopen tegenwind en we manoeuvreerden ons heel langzaam door de doorgang naar een meerboei. Er zijn al plannen gemaakt voor een duik in de doorgang morgenochtend.
Zeilen met Aratika | Haaien en stranddagen
Na een paar dagen aangemeerd te hebben gelegen bij de doorgang, verplaatsten we ons 6 zeemijl naar het oosten van het atol. Met spiegelglad water, een heldere vaargeul (normaal gesproken moeten we koraalriffen ontwijken!) en een goede wind was de zeiltocht over het atol zo goed als perfect. Aan de andere kant lag er nog een boei waar we konden aanmeren, wat ons verblijf in Aratika nog aangenamer maakte.
We brachten een paar dagen door met ontspannen op het strand en snorkelen bij een van de meest bizarre afgronden die we tot nu toe zijn tegengekomen. Een verticale onderwaterklif die van ongeveer 8 meter naar 50 meter diepte afdaalt. Een beetje verontrustend, maar werkelijk adembenemend. De doorgang was ook de thuisbasis van tientallen rifhaaien die hun tijd doorbrachten met zwemmen tegen de stroming in op de bodem. Liv en ik zijn het er allebei over eens dat dit een van onze favoriete atollen tot nu toe is.
Zeilen op Taou | Onze nieuwjaarsvakantie
Na een heerlijke kerstdag met vrienden in Fakarava besloten we een korte trip te maken naar een atol 16 zeemijl ten noorden van Fakarava.
Na een mislukte poging om de pas de dag ervoor te verlaten vanwege flinke windstoten, stonden we vroeg op en maakten we een prachtige zeiltocht van 3 uur met een goede wind.
De volgende dagen waren gevuld met freediving, vuurtjes op het strand, het verzamelen van gegevens over plasticvervuiling en zelfs een beetje surfen! Geen slechte manier om de laatste dagen van het jaar door te brengen. Oh
Zeilen op de Tuamotu-eilanden | Ahe
Na een heerlijke week in Aratika te hebben doorgebracht, zijn we met onze buddyboot, Isla, naar het noorden gevaren, naar Ahe. Het was een zeiltocht van een nacht, waarbij we te maken kregen met zeer onstuimig weer, wat het zeilen behoorlijk vermoeiend maakte. We kwamen bij het eerste licht aan en zetten koers naar het noorden van het atol om een paar dagen beschutting te zoeken tegen de wind.
Toen de wind was gaan liggen, vonden we een plek dichter bij de doorgang waar we besloten onze eigen ankerplaatsen te maken, omdat er een gebrek aan zand was. Hoewel het diep was, werkte ons systeem uitstekend en hebben we een paar heerlijke dagen gehad met vrijduiken, surfen en ontspannen met vrienden.
Een paar dagen later arriveerden onze Australische vrienden van Matahari met een grote hoeveelheid marlijn die ze tijdens de zeiltocht hadden gevangen. Dit was zeer welkom, aangezien onze voorraad slonk na bijna zes weken geen toegang te hebben gehad tot een winkel met een goede bevoorrading!
Tikehau verkennen
We hebben besloten om een paar weken op dezelfde plek te blijven. Het is altijd fijn om het wat rustiger aan te doen en een plek echt te leren kennen. We hebben een paar golven gehad, veel gedoken en gespeervist, en een aantal fantastische dieren in het wild gezien. We zijn hier met drie van onze Iffy-boten, wat echt heel bijzonder is geweest. Vuur maken op het strand, speervismaatjes, spelletjesavonden en wat meidenpret voor Livs!
Een maand in Tikehau
Het is nu een maand geleden dat we aankwamen in Tikehau, het meest westelijke eiland van de Tuamotu-eilanden. We hebben een familie uit Jersey weer ontmoet en de nodige tijd met hen doorgebracht om bij te praten.
Het weer is de afgelopen week nogal vreemd geweest, met elke dag een aantal zeer heftige onweersbuien. Sommige kwamen wel erg dichtbij! We zijn nu van plan om naar Maketea te gaan, een klein eilandje 80 kilometer naar het zuiden, een prima tussenstop bij rustig weer op onze weg naar Tahiti.
Sailing Makatea - Caves & freediving
Na een razendsnelle zeiltocht kwamen we aan bij Makatea. Omdat de boeien buiten gebruik waren, moesten we onze eigen boeien maken. We gebruikten een enorme scheepsankerketting die op het rif lag als anker.
Door de steile afgrond was de enige optie om dicht bij de kust aan te meren. Het voelde veel te dichtbij, maar nadat we achteruit richting de kust waren gevaren terwijl we nog aan onze nieuwe boei lagen, overtuigden we onszelf ervan dat het goed was en begonnen we dit fantastische eiland te verkennen.
Het voordeel van de steile afgrond was dat we zo vanaf de achterkant van de boot in 60 meter diep water konden stappen. Ideaal om te oefenen met freediven!
We besloten het eiland echt goed te bekijken door een tour te boeken met een lokale gids, Reuben. Hij vertelde over de geschiedenis van de mijnbouw op het eiland en nam ons mee naar een aantal geweldige plekken, waarna hij ons trakteerde op een uitgebreide maaltijd met zelfgemaakte gerechten.
Dit is een plek die we niet snel zullen vergeten!
Sailing Teahupo’o - our first shop!
After months in the Tuamotus and over a year without a large super market arriving back into a slightly larger form of civilisation was quite exciting! Not only that but we were dropping anchor next to one of the most famous waves in the world.
After having a good sleep in flat calm waters we ventured ashore to indulge in some fresh apples. Mundane to most, but quite exciting for us! The next few days were spent hiking, surfing and snorkelling befire we head up north for some more serious provisioning.
Zeilen op Moorea | Wandelen, surfen & lekkernijen!
Onze tijd op Moorea was erg ontspannen. Het leven hier draait om het oosten. We liggen voor anker naast een leuke rechtergolf, er zijn goede snorkelplekken in de buurt en als kers op de taart zijn er ook nog een paar heerlijke ijssalons en smoothiebarretjes! Het is zo'n plek waar we gerust een paar maanden zouden kunnen blijven. Er zijn fantastische wandelroutes in de buurt die een panoramisch uitzicht over het eiland bieden en zoals overal in Frans-Polynesië zijn de locals vriendelijk. Het is echter tijd om verder westwaarts te varen. Onze volgende zeiltocht is een overnachting naar Raiatea. De wind is zwak en we varen met de wind mee, dus het zou zomaar een paar hobbelige 24 uur kunnen worden!