Isabela-lavatunnel
Het betreden van een lavatunnel op Isabela Island voelde alsof je de aarde zelf binnenstapte.
Wat ooit stromende lava was, is nu boven je hoofd bevroren in beweging. Je kunt letterlijk zien hoe het eiland is ontstaan. De buitenkant koelde af, de binnenkant bleef bewegen, en wat overblijft is deze holle tunnel.
Het is stil. Een beklemmende stilte.
Soms moet je je door smalle doorgangen wurmen, dan opent de tunnel zich plotseling in enorme ruimtes waar je licht nauwelijks tot boven reikt. Geen geluid, geen signaal, alleen jij en de rots.
En het gekke is... dit is niet oeroud zoals wij dat kennen. Het is jong. Nog steeds in ontwikkeling.
Terug in het daglicht lopen voelde bijna onwerkelijk.
Het laat je beseffen hoeveel er zich onder de oppervlakte afspeelt dat we nooit zien.