Day 6: Strasbourg to Milan via Como

Door Yael Zekaria · Reis: alla Toscana in bicicletta

Gisteren werd ik op het laatste moment in Straatsburg door de fantastische gastheren en -vrouwen van Warm Showers in de watten gelegd. Vanmorgen genoten we van verse gebakjes voordat we naar het busstation gingen.

Bekijk het op de interactieve kaart

Bonjour Straatsburg

· Duitsland

In een oud dienstmeisjesverblijf

Bonjour Straatsburg, Duitsland

Niet deze keer, mijn bergvrienden.

· Zwitserland

Een paar slordige foto's vanuit de bus, maar de rit door de Alpen maakte me eigenlijk verdrietig dat ik er niet doorheen kon fietsen, ook al ben ik een luie jongen die niet graag bergop fietst.

Niet deze keer, mijn bergvrienden., ZwitserlandNiet deze keer, mijn bergvrienden., ZwitserlandNiet deze keer, mijn bergvrienden., Zwitserland

Eindelijk.

· Italië

Na een flinke regenbui tijdens de tweede onweersbui van de reis, kwamen we in Milaan aan. De eerste was al heftig, maar deze was de moeder aller stormen. Terwijl de bus verder de Alpen in reed, kwamen we terecht in een dichte wolk die de omvang van de bergen verhulde. Toen begon het te regenen. Daarna kwamen de bliksem en de donderslagen. En op de zesde dag gooide God roet in het eten voor Yael.

Ik had me verheugd op kamperen vanavond bij het Comomeer, een duik nemen en dan wakker worden en buiten de tent een kop koffie zetten met een mooi uitzicht. In plaats daarvan zette de bus ons af langs de kant van de weg, terwijl de hemel stortregens uitdeelde. De chauffeur was zo vriendelijk om mijn fiets niet onder de overkapping te zetten, die door de stortregen eigenlijk geen beschutting bood. Ik probeerde mijn wiel er nog aan te bevestigen, terwijl dat eigenlijk niet nodig was, maar hij stond erop toen we hem opborgden. Ik ben aan het prutsen met mijn wiel, mijn schoenen staan vol met plassen en mijn Gore-Tex jas wordt op de proef gesteld. Wiel gemonteerd, fietstassen weer op, probeer ik de route naar de camping op te komen terwijl de lucht flitst van de bliksem. Ik heb een verstandiger idee: zoek eerst een goede schuilplaats en loop naar het treinstation. Dan realiseer ik me dat ik niet hoef te kamperen. Ik kan de trein naar Milaan nemen.

Eindelijk., Italië

Vochtig.

· Italië

Ik heb bijna een half uur lang mijn natte kleren en schoenen aan de föhn gezet in het hostel waar ik eindelijk aankom.
Ik ben vandaag niet zo vrolijk, maar morgen ziet het er zonnig uit en ik kijk ernaar uit om meer te fietsen en minder met de bus of trein te reizen.