alla Toscana in bicicletta
Bekijk het op de interactieve kaart
Hoofdstukken
- Day 1: Bristol-London-Brussels-Dies · 4 pebbls
- Day 2: Diest-Baelen · 11 pebbls
- Day 3: Baelen to Arlon · 5 pebbls
- Day 4: Arlon-Remich · 9 pebbls
- Day 5: Remich - Metz - Strasbourg · 7 pebbls
- Day 6: Strasbourg to Milan via Como · 4 pebbls
- Day 7: Milano - Piacenza · 9 pebbls
- Day 8: Rivergaro - Cremona · 11 pebbls
- Day 9: Cremona - Bologna · 5 pebbls
- Day 10: Bologna - Badi · 10 pebbls
- Day 11: Badi - Montemurlo · 11 pebbls
Day 1: Bristol-London-Brussels-Dies
We gaan!
Het verhaal begint bij de Tempel van Mede.
St. alvleesklier
Even snel een kopje koffie met de ouders en een tas overhandigen in ruil voor een lunchpakket. Dankjewel mam 😊
Bussels
Van de Eurostar af en op de fiets.
Fragmenten van Brussels-Diest
Day 2: Diest-Baelen
Mijn doel was om vandaag 100 km te halen... we zullen zien wat er gebeurt.
Spoiler: Ik heb de 100 km gehaald, maar ben halverwege in een greppel beland.
Vertrek vanuit Diest
Ik ben er klaar voor om de inspanning te voelen en waarschijnlijk ook een brandwond op te lopen.
Ik vertrek bij de allerliefste gastvrouw van Warm Showers, die me te eten gaf, een bed voor me had, me hielp mijn kleine wondje te verbinden en veel verhalen deelde over haar fietsavonturen. Marie-Josée, je bent een topper!
Gracht waarin ik viel
Een kuil in de vorm van een Yael in deze sloot.
Les voor mezelf: losklikken van slechts één pedaal gaat je niet redden.
Hartelijk dank aan de vriendelijke Matthew die stopte om me te helpen mijn fiets uit de sloot te vissen en me een minder steile route aanraadde. Ik vond zijn opmerking over hoe zwaar mijn beladen fiets was echter niet zo nuttig.
Regenboog na de regenstorm
Ik was ongeveer 30 minuten van het kamp verwijderd toen het begon te stortregenen en ik wist niet meer in welke tas mijn regenjas zat. Toen vond ik een ijssalon waar ik kon schuilen en toen zag ik een regenboog, dat was mooi.
Kampeer bij Mont Dragon
Het was een bijzondere dag. Een paar flinke klimmen, maar ook heerlijke afdalingen. Een kleine val in een sloot, maar gelukkig geholpen door vreemden. Een stortbui, maar ook een regenboog. Slalomend langs grenzen zonder dat we het doorhadden. Europa is zo eigenaardig.
Sjabbat shalom
Day 3: Baelen to Arlon
Gisteravond is er een enorme storm losgebarsten met onweer de hele ochtend. Het is kletsnat. Vandaag gaan we met de trein.
Goedemorgen donderslagen
Mijn nieuwe Nederlandse vriend, Vincent, leende me wat lucifers nadat ik die van mij gisteren in mijn pan water had laten vallen tijdens het koken. En vanochtend liet ik ze weer in de pan water voor de koffie vallen. Ik heb hem kennis laten maken met de Aeropress en zijn leven is voorgoed veranderd.
Deze storm ziet er niet uit alsof hij ophoudt, dus ik weet niet zeker of ik vandaag nog ergens heen ga.
Deze aflevering wordt gesponsord door Charlie Grossman. Bedankt voor de tent, die heeft me droog gehouden.
Deze kleine pootjes nemen even rust.
station Luik
De trein heeft vertraging, dus ik oefen even mijn wheelies en eet wat van de gekookte eieren van gisteren (de eieren die niet geplet zijn in mijn tas).
Ik stuitte per toeval op de oude synagoge van Arlon.
Net aangekomen in Arlon en de borden naar het centrum gevolgd om een lekkere snack te halen, stuitte ik op de Rue de Synagogue. Verderop in de straat bevindt zich de oudste synagoge van België. Een bizarre vrijdagavondmaaltijd, nietwaar?
Uiteindelijk geen lekkere snack, maar wel een heerlijke afdaling.
Sjabbat shalom
Day 4: Arlon-Remich
Klaar om weer op de fiets te stappen na een heerlijke rustpauze in een bed bij de gastvrije Warm Showers-gasten in Arlon?
Ding dong heksen, daar gaan we!
Ik ben officieel begonnen aan de Eurovelo 5, de pelgrimsroute, en ik snap nu waarom. Kerken om de vijf minuten. Veel mooie wegen door velden die heerlijk ruiken; ik vraag me af wat ze hier met het graan doen. De storm die is overgetrokken heeft een welkome bries achtergelaten en het voelt goed om weer op de fiets te zitten.
Dit begint op een tempelrondleiding te lijken.
Nog een verrassende synagoge in Luxemburg. Ik denk dat God me iets probeert te vertellen.
Tussenstop in Luxemburg-stad
Eerder dan verwacht aangekomen in Luxemburg-stad na een heerlijk ontspannen fietstocht. Even snel wat bruidskleding gekocht bij Louis Vuitton?
Natuurlijk even snel een kopje koffie en een spelletje. Grappig dat de reis vandaag vanuit Luxemburg begon...
Remich
Aangekomen in Remich werden we verwelkomd met verse, koude muntthee en een huisgemaakte maaltijd door de zeer gastvrije gastheer van Warm Shower, die toevallig 9 jaar in Bristol had gewoond. Hij vertelde dat ze me alleen maar hadden opgenomen vanwege de connectie met Bristol, dus dat was een geweldig gevolg van het gelukkige toeval dat me naar Bristol had gebracht. Na het diner maakten we een wandeling door Remich en dachten we na over de woordkeuze voor 'Oriental Kebab' op de foto.
Day 5: Remich - Metz - Strasbourg
Ik heb gisteravond een planningssessie gehouden om te bedenken hoe ik in 7 dagen in Toscane ga komen en heb besloten om met de bus de Alpen over te steken. Ik had een rare droom waarin ik uit de bus stapte om iets weg te gooien, waarna de bus met al mijn spullen vertrok. Ik probeerde erachteraan te rennen, maar rennen in dromen lukt natuurlijk niet echt, dus ben ik teruggegaan naar de gastheer van de warme douches om met hem mee te liften naar Hongarije. Toen werd ik wakker.
Ik zal proberen om niet meer uit die bus te stappen.
Wij zijn in een wijnstreek!
Het zien van een reiger die door de wijngaarden patrouilleert, wordt als een zeer gunstig voorteken beschouwd.
Aangekomen in Metz
Na 70 km over paden langs de rivier, zonder klimmetjes maar wel langs iets dat stonk naar een rioolwaterzuiveringsinstallatie in heel Europa, ben ik in Metz aangekomen.
Mijn billen doen pijn. Ik heb koffie nodig.
Alles is weer goed.
Vol energie zit ik in een leuk boekwinkeltje/café te wachten op de trein naar Straatsburg en probeer ik een slaapplek voor vanavond te vinden.
Onderweg naar Straatsburg
Ik haalde de trein op het nippertje, in klassieke stijl.
Uitgerust met heerlijk rozijnen-walnotenbrood van de Warm Showers-gastheer in Remich en speciale geïmporteerde tahin die ik natuurlijk vanuit Bristol had meegenomen.
Day 6: Strasbourg to Milan via Como
Gisteren werd ik op het laatste moment in Straatsburg door de fantastische gastheren en -vrouwen van Warm Showers in de watten gelegd. Vanmorgen genoten we van verse gebakjes voordat we naar het busstation gingen.
Bonjour Straatsburg
In een oud dienstmeisjesverblijf
Niet deze keer, mijn bergvrienden.
Een paar slordige foto's vanuit de bus, maar de rit door de Alpen maakte me eigenlijk verdrietig dat ik er niet doorheen kon fietsen, ook al ben ik een luie jongen die niet graag bergop fietst.
Eindelijk.
Na een flinke regenbui tijdens de tweede onweersbui van de reis, kwamen we in Milaan aan. De eerste was al heftig, maar deze was de moeder aller stormen. Terwijl de bus verder de Alpen in reed, kwamen we terecht in een dichte wolk die de omvang van de bergen verhulde. Toen begon het te regenen. Daarna kwamen de bliksem en de donderslagen. En op de zesde dag gooide God roet in het eten voor Yael.
Ik had me verheugd op kamperen vanavond bij het Comomeer, een duik nemen en dan wakker worden en buiten de tent een kop koffie zetten met een mooi uitzicht. In plaats daarvan zette de bus ons af langs de kant van de weg, terwijl de hemel stortregens uitdeelde. De chauffeur was zo vriendelijk om mijn fiets niet onder de overkapping te zetten, die door de stortregen eigenlijk geen beschutting bood. Ik probeerde mijn wiel er nog aan te bevestigen, terwijl dat eigenlijk niet nodig was, maar hij stond erop toen we hem opborgden. Ik ben aan het prutsen met mijn wiel, mijn schoenen staan vol met plassen en mijn Gore-Tex jas wordt op de proef gesteld. Wiel gemonteerd, fietstassen weer op, probeer ik de route naar de camping op te komen terwijl de lucht flitst van de bliksem. Ik heb een verstandiger idee: zoek eerst een goede schuilplaats en loop naar het treinstation. Dan realiseer ik me dat ik niet hoef te kamperen. Ik kan de trein naar Milaan nemen.
Vochtig.
Ik heb bijna een half uur lang mijn natte kleren en schoenen aan de föhn gezet in het hostel waar ik eindelijk aankom.
Ik ben vandaag niet zo vrolijk, maar morgen ziet het er zonnig uit en ik kijk ernaar uit om meer te fietsen en minder met de bus of trein te reizen.
Day 7: Milano - Piacenza
De zon schijnt en vandaag wordt (moet wel) een mooie dag.
Ontbijt. Op de Italiaanse manier?
Mijn fiets stond nog steeds op de gedeelde parkeerplaats van het hostel waar ik hem gisteravond had achtergelaten, niet op slot omdat ik geen sleutel had. Wat een opluchting toen ik het stuur zag uitsteken.
Ik vond een bakkerij die al sinds 1930 bestaat en oma gaf me een heerlijk stuk pizza om de dag mee te beginnen. En natuurlijk een espresso.
Sinaasappelsap-pauze in Pavia
111 km ijsjespauze
Het was een lange en warme dag, maar het was overal vlak, dus geen klachten.
Diner in het kamp na een recordtocht van 132 km.
Gerookte tonijn op klassieke wijze.
Mijn benen zijn moe.
Day 8: Rivergaro - Cremona
Ik zat onder de muggenbulten na een nacht op een camping aan de rivier, ondanks dat ik me goed had ingesmeerd met DEET. Maar het is een prachtige dag en er is ijs.
Mijn benen doen pijn na 130 km gisteren, dus het plan was om het vandaag rustig aan te doen, maar het was alsnog een lange dag met een flink stuk wielrennen op de weg.
Ochtend
Nou, dat is toch wel mooi.
Hay&poppy, oftewel de naam van mijn brunchbar.
Pitstop
Ik moest terugfietsen naar Piacenza om weer op het fietspad te komen. Vrachtwagens die je voorbij razen op een smal stukje van de hoofdweg is niet prettig. Dus ik neem een espresso om weer op krachten te komen en dan fietsen we verder naar Cremona.
Day 9: Cremona - Bologna
Er komen ons een paar flinke Toscaanse heuvels aan, dus ik ga vandaag een of twee treinritjes maken, want mijn knieën doen een beetje pijn.
Een sprinkhaan schuilt in mijn tent.
Gisteravond hadden mijn Duitse buren met hun enorme camper medelijden met me toen ik mijn slaapmatje aan het opblazen was en hielpen ze me het op te pompen met een elektrische pomp. Daarna poepte er een vogel op mijn slaapzak en werd ik midden op mijn voorhoofd door een mug gestoken.
Levensonderhoud
Eigenlijk was dit de lunch van gisteren, maar toen ik even stopte om te eten en die vriendelijke kat tegenkwam, werd ik gestoken door muggen, dus moest ik verder. Vandaag hebben we het wat pittiger gemaakt met de inmiddels wat krijtachtige Green&Blacks 85% om de tahin, dadels, berberisbessen, paranoten en chiazaadjes aan te vullen. En ja, ik eet met een zilveren theelepel. Dankjewel Ella voor deze theelepel, ik ben er dol op!
Op zoek naar koffie in Cremona.
Ik heb vanochtend uren, letterlijk uren, besteed aan het zoeken naar een slaapplek in Bologna die geen 200 pond kostte. Zelfs de camping wilde me niet hebben. Eindelijk iets gevonden en op weg naar het station ontdekt dat de volgende trein geannuleerd is. Ik denk dat dit allemaal een reden heeft. Ik heb urenlang in cirkels gedraaid om accommodatie te regelen, om vervolgens de volgende trein te missen en een uur over te hebben in Cremona voor... misschien wel het lekkerste gebakje van mijn leven?
Wordt vervolgd.
Hallo Bologna!
Wat een gedoe. Bologna is zo ontzettend mooi.
Ik wou dat ik vanochtend niet zo had getreuzeld en meer tijd had gehad om de mooie plekjes te bekijken en al het lekkere eten te proeven. Ik ben nog steeds op zoek naar een reden waarom ik vanochtend zo laat op gang kwam. Ik begin te denken dat het misschien gewoon een lesje in geduld is en dat ik niet moet haasten 🤌
Dus ik neem de tijd en geniet van een Aperol en een Arancino.
Day 10: Bologna - Badi
Vandaag wordt het heuvelachtig. Eens kijken hoe lang mijn oude knieën het volhouden.
Eindelijk gewassen en klaar voor gebruik.
Ik vond dit wasdroogapparaat echt geweldig, maar multitasken laat me afweten. Ja, ik moest erom lachen.
Inslaan
Focaccia als ontbijt en een kopje verse pasta voor het avondeten later, en ik denk dat we helaas klaar zijn om deze prachtige stad te verlaten.
Misschien nog één croissant voor onderweg.
Oké, laatste halte
Croissant met 70% pure chocolade? Ja graag!
En nu volgen we Eurovelo 7, oftewel de zonroute alla Montemurlo!
Een droom
Ik zag een opa en oma in hun tuin briscola spelen, en ik vroeg of ik mijn waterfles mocht bijvullen. Ze gebaarde dat ik haar mee moest nemen naar binnen, naar het huis waar een tafel vol kersen stond, net als in een renaissance schilderij. En die geweldige vrouw gaf me een hele bak kersen mee voor onderweg. Ik moest ze verdelen tussen de bak en de snacks die bij de snackbar stonden, maar ik denk dat ik hier wel mee door de volgende 30 kilometer heuvelachtig gebied heen kom.