Zuid-Amerika 1
Tijd om Zuid-Amerika te verkennen voordat we naar Midden-Amerika gaan.
Bekijk het op de interactieve kaart
Wandeling naar Matadeiro - Adembenemend!
De wandeling naar Matadeiro begint bij Matadeiro Beach en duurt ongeveer 3 uur om Lagoinha Beach te bereiken, in een rustig tempo met pauzes. Onderweg word je beloond met adembenemende uitzichten op de kust. Bij Lagoinha Beach nodigt een prachtige rivier je uit voor een verfrissende duik... een absolute droom. Vanaf daar kun je terugwandelen of een watertaxi nemen naar Pantano do Sul, een charmant vissersdorpje. De wandeling is enigszins uitdagend, maar absoluut de moeite waard vanwege het ongelooflijke landschap langs de kust. Een watertaxi kost ongeveer €10-€15 per persoon.
Mocambique strand - Een schoon strand met cr
Deze fijne buurt loopt over in een prachtig bos, waarna je een rustig strand bereikt (niet veel mensen), plekken om een vuur te maken en woeste golven, wat uitnodigt tot het ontwikkelen van je surfvaardigheden. Er zijn overal vogels, zelfs adelaars en sommige die ik niet kon identificeren, maar die leuk waren om te observeren.
DAG 4 van LIFTENDE NAAR ANTARCTICA
De eerste dag lukte het ons eindelijk om een lift te krijgen. Daarvoor hadden we geen geluk. Maar nu lijkt het geluk aan onze kant te staan. We gingen elk onze eigen weg en ik heb 800 km afgelegd met 4 verschillende chauffeurs. Geweldig.
Liften Dag 3
Maak een tussenstop bij een busstation om een andere bus verder naar het zuiden te nemen.
6 maart 2025
7 maart 2025
Dag 4 van mijn liftreis naar Antarctica.
10 maart 2025
Rio Grande - even een pauze van het liften door te couchsurfen
Tolhuin! 200km De USHUAIA
Ik ben aangekomen in Tolhuin, waar ik bij een gaucho-familie verbleef. Zij namen me mee op een paardrijtocht door de Patagonische bossen. Het was spectaculair. Dit was via Couchsurfing. Ik ben bijna op weg naar Ushuaia. Het einde van de wereld komt eraan :) Ik heb een geweldige paardrijervaring achter de rug!
Ushuaia - Het einde van de wereld
Ik heb op het allerlaatste moment nog een plekje weten te bemachtigen op een expeditieschip naar Antarctica 😱 Na wekenlang contact te hebben gezocht met reisbureaus (zelfs vanuit Brazilië), kwamen er steeds meer annuleringen binnen. Ik heb de allerlaatste plek met een enorme korting kunnen boeken – vertrek over slechts 2 uur voor een avontuur van twee weken!
Na 2-3 dagen op zee brengen we 4-5 dagen aan land door, waar we de wilde dieren van dichtbij kunnen bewonderen. Geen idee wat ons te wachten staat – ik had geen tijd om me voor te bereiden. Maar natuurlijk neem ik jullie mee. Bereid je voor op ijskoude content ❄️🐧
Oh, en alle maaltijden zijn inbegrepen – na wekenlang nauwelijks gegeten te hebben, voelt dat alleen al als een overwinning. En trouwens, ik ben 3 kilo afgevallen door te liften. 😅
Dag 1 - Antarctica
Dag 1: Een bezoek aan het einde van de wereld – echt waar!
Nee, ik heb het niet over Ushuaia of Puerto Williams – dat zijn eigenlijk maar kleine dorpjes vergeleken met waar ik naartoe ga. Ik bedoel het échte einde van de wereld: Antarctica. Dit wordt een avontuur, daar bestaat geen twijfel over. En het mooiste? Jij gaat mee!
Maak je klaar voor een kijkje achter de schermen van een Antarctische expeditie. We zullen waarschijnlijk walvissen, pinguïns en andere ongelooflijke zeedieren zien, voet zetten op afgelegen, ijzige landschappen en de rauwe kracht van de natuur ervaren.
Maar laten we het eerst hebben over mijn eerste uitdaging: de veiligheidsbriefing. Zou makkelijk moeten zijn, toch? Niet dus. Ik liep vol zelfvertrouwen naar dek 5 in plaats van dek 3, waar ik helemaal niet hoorde te zijn. Maar ja, daarom doen ze testvaarten.... 😅
Na die kleine gênante situatie kreeg ik mijn rubberlaarzen van de expeditie, waar ik blij mee was omdat de rest van mijn outfit gratis was, aangezien die gedoneerd was. Daarna sloeg de vermoeidheid toe. Nog even gezellig kletsen in de lounge en toen ging ik vroeg naar bed – want de zonsopgang van morgen wacht op me!!!!
Voordat we bij het leuke gedeelte komen, moeten we de Drake Passage overleven – oftewel de ultieme "Ben je al zeeziek?"-test van de oceaan. Deze legendarische zeestraat tussen Zuid-Amerika en Antarctica staat bekend om de meest onvoorspelbare en woeste zeeën ter wereld. De wind kan snelheden van meer dan 100 km/u bereiken en de golven? Die kunnen wel 10 meter hoog worden. Wij zijn ongeveer 1,60 m, aangezien ik de Atlantische Oceaan liftend ben overgestoken, zou dat me eerlijk gezegd niet al te veel moeten deren.... Sommigen noemen het Drake Shake (als het ruw is) en anderen Drake Lake (als het ongewoon kalm is). Ik hoop echt dat het dat laatste wordt, maar laten we eerlijk zijn: het wordt een achtbaanrit! :D
Tot nu toe zijn mijn eerste indrukken van het schip, de bemanning en mijn nieuwe hutgenoten geweldig. Ik weet nu al dat dit een van de gekste ervaringen van mijn leven gaat worden.
Day 2 Antarctica
Op dag 2 van mijn Antarctica-expeditie passeerden we wat waarschijnlijk het gevaarlijkste deel van de beroemde Drake Passage was, bekend om zijn woeste en ruige zee, en genoten we 's ochtends van een adembenemende zonsopgang.
Wist je dat minder dan 1% van de mensheid ooit Antarctica heeft bezocht? En ondanks het bevroren landschap is Antarctica eigenlijk het droogste continent op aarde, met sommige gebieden die minder jaarlijkse neerslag ontvangen dan de Sahara. Ik ben ontzettend dankbaar en bevoorrecht dat ik op deze cruise mag zijn.
Terwijl veel mensen zeeziek waren – en het heerlijke eten hier lieten staan of meteen moesten overgeven – at ik dubbele porties. Na weken liften en nauwelijks fatsoenlijk eten, voelt dit als de hemel, net als mijn bed of een warme douche. Bovendien voel ik me, na de Atlantische Oceaan te zijn overgestoken op een zeilboot van 12 meter in soms nog ergere omstandigheden, als een doorgewinterde piraat. Helemaal geen zeeziekte!
's Middags mochten we eindelijk naar buiten op het dek, waar we genoten van de zon en wilde dieren spotten. Elke dag houdt het expeditieteam bij welke dieren we zien, noteert ze op een lijst en geeft ons 's avonds een samenvatting van wat we hebben gezien en wat we de volgende dag kunnen verwachten.
En het hoogtepunt? We zagen onze eerste ijsberg tijdens zonsondergang – absoluut geweldig! Terwijl ik hem langzaam zag drijven in het gouden licht, realiseerde ik me weer dat ongeveer 90% van de massa van een ijsberg onder het wateroppervlak verborgen zit.
Alsof dat nog niet magisch genoeg was, kwam later op de avond de bijna volle maan op en wierp een prachtige gloed over het ijzige water. Een perfecte afsluiting van de dag!
Dag 3
Op de derde dag van mijn Antarctische expeditie bezochten we Deception Island, een vulkanische baai waar ik voor het eerst in mijn leven springpinguïns zag. Het eiland heeft een grote, met water gevulde caldera genaamd Port Foster, die we binnenvoeren via de spectaculair smalle Neptune's Bellows. Een krachtige storm had onze boot 's nachts sneller voortgedreven dan verwacht – en we werden nog steeds heen en weer geslingerd op het dek. Zoals ze zeggen: elk nadeel heeft zijn voordeel – deze storm leidde ons naar een onverwachte parel. Dankjewel, Neptunus!
We zagen ook zeeleeuwen en zeehonden. Ooit een walvisstation en later een onderzoekspost, werd een groot deel van het eiland verlaten na vulkaanuitbarstingen in de jaren 60.
Leuk weetje: Deception Island kent extreme microklimaten – de lucht in de buurt van vulkanische gebieden kan 40°C bereiken en het water 70°C. Niet echt wat je zou verwachten in Antarctica, toch?
Ter voorbereiding op onze eerste continentale landing morgen hebben we onze uitrusting schoongemaakt en geïnspecteerd om te voorkomen dat we exotische soorten in het kwetsbare ecosysteem van Antarctica introduceren. We kregen ook een briefing aan boord van een zodiac over mogelijke gevaren, van vallende ijsbergen die tsunami's kunnen veroorzaken tot plotselinge weersveranderingen. We werden eraan herinnerd: dit is geen cruise; dit is een oceaanexpeditie naar een van de meest afgelegen en vijandige plekken op aarde.
Ik kan niet wachten om morgen voet aan wal te zetten op mijn zesde continent!
Dag 4 - Landing op het Antarctische vasteland
Dag 5 - Paradise Bay
Dag 6 - Zodiac-cruise - Zeehonden
Dag 8
Hemelse Loft - Schuilplaats
Dit is de plek die ik heb uitgekozen voor een vakantie van twee weken, om alles zelf te regelen. Als je ooit Florianópolis bezoekt, raad ik je deze plek zeker aan. Het strand is vlakbij, er zijn wandelpaden en de bergen liggen in de buurt. Je kunt er fietsen lenen. Uitstekend internet, vriendelijke gastheren, een gezellige sfeer en de prijzen zijn laag in vergelijking met de rest van het eiland. Er is een fitnessruimte in de buitenlucht en een veilige buurt... perfect!
Laguna Margot
De wandeling naar Laguna Margot is een rustige, minder bekende route in de buurt van Ushuaia, ongeveer 4 km heen en terug. Het pad voert door bossen en weiden naar een schilderachtig bergmeer onder ruige bergtoppen. Het is er vaak rustig, vooral op weekdagen – perfect voor een vredige ontsnapping. Het pad kan modderig en niet gemarkeerd zijn, dus ga goed voorbereid op pad.
Sendero Hacia Esmeralda
De wandeling naar Laguna Esmeralda is ongeveer 9 km heen en terug en duurt ongeveer 3 tot 4 uur, afhankelijk van je tempo.
Het pad begint ongeveer 20 km buiten Ushuaia en is relatief vlak, maar kan erg modderig worden, vooral in het bosgedeelte.
Je wandelt door lenga-bossen, veengebieden en open valleien met een prachtig uitzicht op de bergen.
Aan het einde bereik je de gletsjerlagune, die een opvallende turquoisegroene kleur heeft dankzij de mineralen van de smeltende gletsjer.
Het is een populaire route, maar voelt nog steeds vredig aan, vooral als je 's ochtends vroeg gaat.
Laguna Esmeralda
Kamperen bij Laguna Esmeralda is toegestaan en zorgt voor een onvergetelijke overnachting.
Er zijn een paar vlakke plekken in de buurt van de lagune waar je een tent kunt opzetten, maar wees voorbereid op koude temperaturen, harde wind en een vochtige grond, vooral 's nachts.
Er zijn geen voorzieningen, dus neem alles mee terug en zorg voor voldoende warme kleding.
Als je doordeweeks gaat, vooral buiten het hoogseizoen, is de kans groot dat je de plek bijna helemaal voor jezelf hebt.
Wakker worden in de stilte van de vallei en het kalme, turquoise water, omringd door bergen, is een bijzondere ervaring – geen drukte, alleen de natuur in haar puurste vorm.
La Panamericana Trail
Op slechts enkele kilometers van het centrum van Ushuaia biedt het pad naar de El Martial-gletsjer een adembenemend uitzicht over het Beaglekanaal. De wandeling begint op ongeveer 250 meter boven zeeniveau en volgt een skipiste en een rotsachtig pad tot een hoogte van ongeveer 1050 meter.
Rio GALLEGO
Calafate
Let op het bord.
Calafate YYP Onze beste vriend
Wifi, koffie, liftmogelijkheden... een droom!
El Chalten - Hike To The Glacier
Een fantastische plek om te kamperen.
Laguna Kabri
We wandelden 's ochtends vroeg naar Laguna Capri, alleen ik en twee Braziliaanse lifters die ik onderweg had ontmoet. Het pad was niet al te moeilijk en het uitzicht werd met elke stap mooier. Ook een geweldige plek om te kamperen!
Toen we bij het meer aankwamen, lag Fitz Roy verscholen achter de wolken, maar het water was kalm en ijskoud. Natuurlijk konden we de verleiding niet weerstaan – we trokken onze kleren uit en sprongen erin voor een ijskoude duik.
IJskoud. Verfrissend. Absoluut de moeite waard.
Het uitkijkpunt bij de Chalten-gletsjer
Prachtige gletsjer en wandelroute
Dag 6 van mijn liftreis naar Bolivia 🇧🇴
Slapen op een rotsachtige plek in de buurt van El Chalten.
Platerium verlaten
Het is maar een willekeurige plek, maar zeker een bezoekje waard! Let wel op de eigenaren... het is privé... blijf er niet te lang.
El Chalten Stad
Bariloche - Bergdromen
Ik heb heerlijk ontspannen op het strand en genoten van het prachtige uitzicht op de bergen.
Liften naar Neuquén
Liften van Bariloche naar Neuquén was spectaculair.
GROOT LIFTEND
Dag 11 van mijn Trans-Amerikaanse Zero Impact-reis was een droom voor elke lifter. Ik had in totaal 5 chauffeurs en heb 1250 km afgelegd. Van 7 uur 's ochtends tot 4 uur de volgende ochtend.
Mijn eerste chauffeur vroeg me zomaar of hij me mee kon nemen. Wat een toffe kerel! Hij bracht me naar San Rafael, vanwaar ik naar de buitenwijken liftte. Daar werd ik opgepikt door een absolute held in de oudste auto die ik ooit heb gezien, waarbij ik soms zelf moest bijsturen. Wat een leuke rit! Ik had mijn liftbordje nog niet eens uitgepakt toen Andrés me oppikte. Hij won absoluut de prijs voor de beste maat en reed me naar San Juan, waar hij me uitnodigde voor het avondeten. Dat was een ramp voor mijn CO2-voetafdruk, maar ik nam het aan, want ik had enorme honger. Het was al donker en voor de zekerheid schreef ik mijn volgende bestemming op een kartonnen bord. Ik kon het niet geloven toen een vrachtwagenchauffeur aanbood me zo dicht mogelijk bij mijn bestemming te brengen, nog 5 uur 's nachts. Eenmaal aangekomen, uitgeput van de 20 uur liften, zette ik mijn tent op naast een andere vrachtwagen en viel in slaap.
La Rioja - Een nieuwe vriend gemaakt
Dag 12 van mijn trans-Amerikaanse reis, liftend door Argentinië, belandde ik opnieuw bij de politie en bij een nieuwe, lieve partner die ik bijna had geadopteerd. Maar laten we bij het begin beginnen. Ik werd vrij laat wakker, met de zon nog op, in een stadje genaamd Pattaya en begon te liften. Het waren vier zware uren in de zon totdat iemand me naar een politiecontrolepost bracht...
Uiteindelijk bracht een stel me naar La Rioja. Ze hielden net zoveel van techno als ik. Toen we aankwamen, trakteerden deze aardige mensen me op een taart voor het avondeten. Ik wilde bij het tankstation slapen, maar werd weggestuurd. Dat maakte me een beetje wanhopig, dus besloot ik terug te gaan naar een politiecontrolepost die we eerder waren gepasseerd en vroeg of ik daar mocht slapen. Nu was ik niet alleen. Deze lieve en speelse hond was naast me en hield me gezelschap terwijl we naar de volle maan keken. En natuurlijk deelde ik de taart met hem.
Salta
Ik ben op doorreis en blijf een nachtje slapen.
La Villazon
Een klein en schattig grensstadje waar ik onderdak vond in een kerk omdat ik geen geld meer had.
Uyuni - Basis vóór de oversteek van het Zoutmeer
Uyuni…
Tijd om te acclimatiseren en een voertuig te regelen om de Salar over te steken.
Dit stoffige stadje op 3650 meter boven zeeniveau ziet er op het eerste gezicht misschien niet zo bijzonder uit, maar het is de belangrijkste toegangspoort tot een van de meest surrealistische landschappen op aarde: de Salar de Uyuni, 's werelds grootste zoutvlakte.
De meeste reizigers komen hier om meerdaagse jeeptours te organiseren, maar als je van een avontuur houdt, kun je ook een fiets of auto huren en er zelfstandig op uit trekken – zorg er wel voor dat je goed voorbereid bent en je route kent.
Uyuni zelf heeft een grensstreekachtige sfeer. De lucht is ijler, de nachten zijn koud en de hoogteverschillen zijn snel merkbaar – dus een dag of twee acclimatiseren is geen slecht idee. Het is ook een goed moment om je voorraad voedsel, brandstof en uitrusting aan te vullen voordat je de uitgestrekte witte woestijn intrekt.
En ja… als je lang genoeg stilstaat, hoor je misschien wel het zout knisperen in de zon.
Ecolodge Coqueza
Salt Lake City - Op weg naar Pescadores Island
La Paz
De sfeer van een grote stad in Bolivia
Rurrenabaque
Voordat we de jungle ingaan
Trekking In The Jungle
We hebben de hele dag door de dichte jungle gewandeld en gegeten wat we vonden.
Kamperen in de jungle
We maakten een kamp van bamboestokken en een plastic deken.
Rio Tiuchi: Overleven in de jungle
Regenachtige zaken
Kamperen aan de oever van een rivier
We hebben meerval gevangen en heerlijk gegeten, maar wel met heel veel muggen 😀
Diep junglekamp
Vandaag wat vis gevangen... en genoten van een prachtige zonsondergang en een heerlijk diner.
Rurrenabaque Jungle - Uitgaande
Kamperen in de bergen van Medellín
Een onweersbui in de bergen van Medellín overleefd... de schoonheid en kracht van de natuur ten volle ervaren 😀
Medellin
Duik in deze bruisende stad!!! Geweldig!
Illegale grensovergang naar Panama, en dat is oké.
Ik liep er even heen en weer, zonder dat iemand het merkte... maar ze stuurden me terug om mijn papieren in orde te maken 😀
Puerto Obaldia - Onweer
We kwamen aan met een klein bootje, aten met een nieuwe Franse vriend, kampeerden en werden 's nachts verrast door een onweersbui.