Avondeten
We zijn er allebei in geslaagd om net op tijd terug te zijn bij de camping vanuit Tsurugi San om een paar natte tentproblemen op te lossen en nog even snel naar binnen te glippen bij het café tegenover de camping voor een laatste maaltijd, vlak voordat ze om 17.00 uur sloten. We waren zulke goede klanten geweest dat ze ons zelfs hun laatste twee onigiri gaven toen we weggingen!
De camping is vanavond een stuk drukker - zo'n acht tenten - en ik heb even kort gepraat, deels in het Duits, deels in het Engels, met een van de Duitse fietsers die wat later bij het café waren aangekomen om iets te eten te halen (maar ze hadden hun eigen eten en spullen bij zich, dus ze zaten niet vast).
Ik heb het vuur grotendeels alleen gemaakt, omdat Suchern in slaap was gevallen en de Japanse jongens die me hun aansteker hadden geleend om het vuur aan te steken, hun eigen barbecue hadden. Suchern kwam er later nog even bij zitten!