Bernel

Hoi,

Daar ben ik dan, of eigenlijk ook weer niet. Ik ben Ben en nog steeds vind ik reizen prachtig. Altijd ben ik bezig geweest met het \"onderweg\" zijn. Dat gaat boven de bestemming. Als jong kind al keek ik in de auto al naar buiten, doorlopend en in alle richtingen.

Later zelfstandig reizend in het OV, altijd een raam- of gangplaats plekje zoekend. Kijkend en turend naar de landschappen. Of het nou bossen, lange wegen, tunnelbakken, bergen, steden, kustlijnen, vlaktes en watdanook is... het boeit me nog steeds.
Op de fiets en lopend is die aandacht en het gevoel erbij nog sterker. Ik wordt één met het landschap. Ik voel me ermee verbonden en maak er deel van uit. Juist dat trage reizen vind ik mooi, iets in de verte kan héél lang heel ver weg blijven... en plots ben ik (of wij, als er metgezellen zijn) er dichtbij of er zelfs vóórbij.
De vraag is natuurlijk of dat ook zo is met regenbogen of Shangri La. Ik laat het ooit eens weten aan je.
Een groot deel van de beleving zijn de ontmoetingen. Andere reizigers, gewoon mensen die er wonen en werken en iedereen waar ik mee te maken krijg én een gesprek mee kan aangaan. De verhalen, beelden, gedachtes en ervaringen delen zo gaandeweg.

Mocht je mijn belevenissen gaan volgen dan wens ik je veel lees- en kijkplezier en inspiratie toe. En je mag, graag zelfs, er dingen over zeggen.

Reizen